1911-1912 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 89

83 moeten worden opgegeven, zoolang, wat meer klemt, ook wanneer we de verdeeling in twee vormen aannemen, beide soorten gemeenschappelijk verpleegd worden, zoolang doen we goed met het woord krankzinnigen allen te omvatten, mits men maar vasthoudt aan het algemeene beginsel, dat met krankzinnigen zieken bedoeld worden. Bij dit hoofdbeginsel springt het in het oog, dat men alleen in dien zin hunne daden beoordeelen kan. Zou men, zoo wordt terecht gevraagd, van een blinde kunnen verlangen, dat hij ziet, of van een verlamde, dat hij zijn armen en beenen gebruikt ? Kan men van een zieke van den geest verlangen dat hij, wanneer hij de controle van de hoogere functies van den geest mist, zijn daden op dezelfde wijze inricht als een normale dit doet ? Nu kunnen die handelingen geleid worden door hallucinaties, door waandenkbeelden, door overwaardige denkbeelden, door impulsiviteit, zij kunnen een uitvloeisel zijn van een gebrek aan herinnering, aan oordeel, van versuftheid en wat niet al, en onder deze omstandigheden kunnen de krankzinnigen in aanraking komen met de bepalingen van het wetboek van strafrecht of van het burgerlijk wetboek. Zoo is dan ook de taak van de forensische psychiatrte, van de gerechtelijke psychiatrie, duidelijk geworden. Zij vormt een onderafdeelfng, zij het ook een belangrijke, van de gerechtelijke geneeskunde. Nog versch in het geheugen ligt het proces van Heerenveen, waar door mannen, ervaren op het gebied van drenkelingen en geweldpleging aangetoond werd, dat de vooropgevatte meening, dat de drenkelinge door den man zou omgebracht zijn, niet door de feiten kon gestaafd worden. Het is de gerechtelijk geneeskundige, specialist op een ander gebied, die als deskundige den rechter nuttige diensten heeft bewezen. Zoo heeft de psychiater ervaring op het gebied van de krankzinnigen en kent hij de verschillende vormen, wier verschijnselen de mogelijkheid van conflict met het wetboek van strafrecht geven, of wel een betrekking tot het burgerlijk wetboek mogelijk maken. De forensische psychiatrie moet nu aangeven, hoe de afzonderlijke vormen van stoornissen van den geest met de m aanmerking komende bepalingen van het wetboek van strafrecht en van het burgerlijk wetboek in aanraking kunnen komen. Zoo is dus deze taak goed omschreven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen