1911-1912 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 45

37

verhouding nog veel sterker en moet zelfs onder gunstige omstandigheden de prikkel met Vg tot Vio toenemen. Wanneer nu de gewaarwordingen steeds naar hunne onderlinge verhoudingen worden opgevat, hoe komt het dan, dat zulke geheel verschillende verhoudingen ontstaan ? dat men ook bij dezelfde soort van gewaarwordingen soms met zoo geheel andere cijfers moet rekenen ? en dat bij hetzelfde zintuig wisselingen kunnen voorkomen van Vioo tot Vj,, ? Ziedaar vragen, die er op wijzen, dat dezelfde apperceptie zich toch zeer verschillend voordoet, wat natuurlijk wel niet geheel onmogelijk, maar toch in elk geval zeer onwaarschijnlijk moet genoemd worden. De andere opvatting van de wet van WEBER zoekt haar aanknoopingspunt in de peripheric en \s hekend a\s dt physiologische verklaring, omdat het wezenlijke van de veranderingen gezocht wordt in de zintuigen. De veranderingen, door de uitwendige prikkels in de periphere zintuigen te weeg gebracht, worden dan voortgeplant naar verschillende deelen van het centrale zenuwstelsel. Men wenscht dan echter de gewaarwordingen, die ten gevolge van het nerveuze proces ontstaan, niet te beschouwen als verdere omzettingen van deze verschijnselen. Zij staan hiermede zelfs in het geheel niet in causaal verband, maar vormen begeleidende verschijnselen, die er wel mede correspondeeren, maar toch buiten dezelve afloopen. Wanneer men nu betrekkingen waarneemt tusschen gewaarwordingen en prikkels, dan kunnen dit nooit zijn directe verhoudingen, maar moet men alleen denken aan de betrekkingen, die bestaan tusschen de uitwendige prikkels en de daardoor verwekte nerveuze verschijnselen. Op welke wijze de gewaarwordingen zich dan verder aan het bewustzijn openbaren, moet men beschouwen als eene afspiegeling van deze nerveuze processen en deze zijn niet direct voor het bewustzijn toegankelijk. Indien nu de logarithmen-formule voor psychische verschijnselen zal gelden, dan laat zich dit alleen hieruit verklaren, dat de formule eigenlijk iets uitdrukt wat niet psychologisch, maar zuiver physiologisch is. De formule zou dan ook niet anders te kennen geven dan de vaste regelmaat, die schijnt te bestaan voor de omzetting van uitwendige prikkels in nerveuze processen. Toch moet men niet uit het oog verliezen; dat ook bij deze opvatting allerlei vragen onbeantwoord blijven. Het nerveuze

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen