1911-1912 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 91

85

allerlei bijzonderheden aangeeft, waaronder de misdaad gepleegd zou zijn. Blijkt nu bij observatie, dat we hier te doen hebben met een geval van melancholie, dan zegt tevens onze ervaring, dat daarbij zelfbeschuldigingen voorkomen, die op geen reeële feiten berusten als gevolg van de onwaardigheidsvoorstellingen. Dezelfde gevallen nemen we in onze klinieken waar, als de brave huismoeder zich beklaagt haar huisgezin te hebben verwaarloosd en schuldig staat aan den dood van hare kinderen, die zij heeft laten verhongeren en omkomen, terwijl de kinderen zelf in den besten welstand verkeeren. In het bovengenoemde geval kan ten slotte het feit bedreven zijn door den persoon, die zich heeft aangegeven, maar is men zeker genoodzaakt ernstig te twijfelen aan de waarheid van het verhaal, nu we weten met een melancholicus te doen te hebben. Nu en dan leest men van moeders, die haar eigen kinderen hebben vermoord en zelfs de leek zal dan twijfelen bij zulk een ontzettende daad aan den normalen geestestoestand van de moeder. Wanneer we nu in zulk een geval vernemen, dat de moeder aan verarmingswaan lijdt, dat zij meent eene Gode welgevallig werk gedaan te hebben door de kinderen voor de toekomstige ellende te bewaren, door hen te vermoorden, of wel wanneer men verneemt, dat er gehoorshallucinaties gepaard gingen met hare bijzonder op den voorgrond tredende angstvoorstellingen, dan zien we weer verband met hetgeen de klinische waarneming ons leert. Dezelfde verarmingswaan, angstvoorstellingen, hallucinaties worden ook bij onze klinische gevallen waargenomen en we zijn nu en dan getuigen van een zoogenaamden raptus melancholicus, waarbij in blinde woede de neiging optreedt om anderen te vermoorden, om zich uit den ondraaglijken toestand van aanhoudende angst en vertwijfeling te verlossen, vaak gevolgd door een absoluut vergeten van hetgeen geschied is. Op geheel ander gebied zij aan het volgende herinnerd. Iemand heeft op hoogen leeftijd een testament gemaakt en nu meenen enkele nabestaanden, dat zij te weinig erven, of ze zijn misschien geheel onterfd, dan komt de vraag, of de erflater tijdens het maken van het testament aan ouderdomszwakzinnigheid lijdende was, In zulk een geval zal de psychiater bij ruime ervaring

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen