1911-1912 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 67

59 den aanleg beproeven en binnen elke groep den invloed van de omgeving trachten op te sporen. De aanleg als zoodanig onttrekt zich aan ons onderzoek, maar hij drukt zijn stempel op allerlei gegeven, dat bestudeerd worden kan. Ik denk hierbij in de eerste plaats aan het karakter, een complex van bijzondere psychische qualiteiten, hetwelk den eenen mensch van den anderen onderscheidt. In de temperamenten zien wij de karakters gegroepeerd. Maar deze classificatie bevredigde niet. Prof. HEYMANS mocht langs den weg der ervaring er in slagen eene groepeering te ontwerpen, welke aan billijken eisch schijnt te voldoen en m.i. in vele opzichten goede diensten kan bewijzen. Ik zal hierbij thans niet stilstaan omdat ik in het Orgaan reeds eerder over de classificatie van HEYMANS geschreven heb ; een bezwaar is dat het karakter zich onder den invloed van het milieu allengs kan wijzigen; zulks noopt tot voorzichtige beoordeeling der te vinden gegevens bij eene groepeering van den aanleg, inzonderheid wanneer beoogd wordt eene bepaling van de relatieve sterkte van aanleg en milieu. Uit dien hoofde ware — bij eene groepeering naar den aanleg — behalve van het karakter ook gebruik te maken van één of meer anatomische gegevens, welke weinig of niet veranderlijk zijn. Menigeen denkt hierbij het eerst aan de maten, inzonderheid aan de schedelmaten, waarvan voor de rasindeeling algemeen gebruik wordt gemaakt. In dit verband dient terstond opgemerkt, dat bedoelde maten waarschijnlijk meer afhankelijk zijn van het milieu dan voor ons doel wel dienstig is. Zoo is het vertrouwen in de schedelmaten, aanvankelijk zoo sterk, allengs verzwakt. Reeds voor een paar jaar wees ik daarop ; kort geleden heeft KoHLBRUQGE in een interessant artikel de vraag behandeld: welke waarde heeft de gemeten vorm van den schedel als kenmerk der rassen ? Tegen het slot van zijn artikel (pag. 798) merkt hij op, niet te willen ontkennen, dat een schedel ook werkelijk onveranderlijke raskenmerken bezitten kan, niet verklaarbaar door de toch steeds veranderlijke gewoonten, zeden en levenswijze. „Maar", zoo laat hij erop volgen, „1". kennen wij die nog niet, 2. heeft men naar mijne meening niet het recht dolichokephalie en brachy-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen