1912-1913 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 119

Ill bekenden physioloog van Edinburgh) haar triumftocht hield door Engeland en weldra ook over het vasteland van Europa. SiLVhSTER is oorspronkelijk van de gedachte uitgegaan, dat de kunstmatige ademhaling zooveel mogelijk behoort te zijn eene getrouwe nabootsing van de normale ademhaling. Al spoedig evenwel is hijzelf met zijne volgelingen op den verkeerden weg geraakt, omdat hij dit eenvoudige en zuivere standpunt verliet onder de bekoring van het experiment met den spirometer. Wij allen kennen den spirometer en hebben er ongetwijfeld de ademcapaciteit onzer longen mede bepaald. Het heugt mij nog, hoe DONDERS er trotsch op was, dat in 1886 zijne leerlingen het record sloegen van eenige studentengezelschappen in Engeland. Het geeft dan ook ongetwijfeld eene aangename gewaarwording, wanneer de cylinder door de ingeblazen lucht hoog wordt opgedreven boven het waterniveau en de verdeelschaal een „respektabel" cijfer aanwijst. Reeds de Londensche Commissie van 1862, welker taak het was, uit te maken, welke methode van kunstmatige ademhaling de beste was, die van MARSHALL HALL van 1855 of die van SILVESTER van 1858, heeft zich van den spirometer bediend om bij proeven op lijken een in cijfers uit te drukken verhouding te vinden tusschen de voortreffelijkheid van beide methoden. Hierbij bleek, dat beiden vrij wat lucht verplaatsten, MARSHALL HALL 70—240 CM:\ SILVESTER 300—500 c.M.-', indien men n.l. de laatstgenoemde methode in zooverre wijzigt, dat men bij de uitademing, in plaats van den door SILVESTER voorgeschreven zachten druk tegen de flanken, met de armen van den drenkeling krachtig druk uitoefent op diens borst. Hierom werd nu aan de aldus gewijzigde — en naar men jammer genoeg meende verbeterde — methode van SILVESTER de eerepalm toegekend en aan SILVESTER de Fothergill-medaiUe uitgereikt. Men moet er zich over verwonderen, dat SILVESTER dezen gang van zaken heeft goedgekeurd, maar men kan zich in den toestand toch wel indenken. Bij het uitwerken van zijne methode had hij zich geheel laten leiden door het streven om de natuurlijke ademhaling zoo getrouw mogelijk met de kunstmatige na te bootsen. De ademhalingsspieren ; het diaphragma, de m.m. intercostales, vielen geheel buiten zijn bereik. Daarom wierp hij zich op de hulpademhalingsspieren. De groote en de kleine borstspieren bleken

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen