1912-1913 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 32

24

unendlich komplizierten Machinerie, aber jeweils von einer andren Machine enthalten. Es würden unendlich vieleMachinerien, je um unendlich wenig, um ein „Differential", verrückt, überein ander liegen. Ja, bei Objekten wie Clavellina und Tubularia kamen zu den unendlich vielen Machinen normaler Grosse, welche etwas verrückt einander überlagern, noch unendlich viele andere von unendlich vielen verschiedenen Grossen hinzu, welche jene wieder in unendlicher Variation überlagern müssten ; weil ja die absolute Systemgrösse, nicht nur den Abstand, in die Formel eingeht, ware das der Fall." Een dergelijke analyse heft het begrip der maschinerie als oorzaak der differenziëering van harmonisch aequipotentiëele systemen op. Het maschinebegrip wordt hier onzinnig „Also kann die Grosse E keine physikalisch-chemische typische Mannigfaltigkeit, überhaupt keine „extensive" in einem Nebeneinander bestehende Mannigfaltigkeit sein." Zij is echter iets anders, hetgeen door DRIESCH Entelechie genoemd wordt. Beschouwen we de hier weergegeven gedachtengang Kritiek

kritisch, dan zouden we vóór alles onze kritiek kunnen wenden tot de feitelijke gegevens van DRIESCH. Voor zijne experimenten kan men slechts de hoogste lof gevoelen, maar behalve zijne waarnemingen leveren ook vele andere biologische, ontogenetische en ook physiologische onderzoekingen analoge resultaten op. Het gemeenschappelijke in de genoemde experimenten van DRIESCH is namelijk, dat zij aantoonen, dat verschillende cellen een gelijke functie kunnen verrichten (gelijke prospectieve potentie), echter werkelijk elk een verschillende functie verrichten, terwijl ze zich onder schijnbaar gelijke omstandigheden bevinden. Hierbij beteekent het „schijnbaar", dat ik meen, op nader te ontwikkelen gronden, te moeten aannemen, dat ze zich in waarheid «/e^ o/ïüfer gelijke omstandigheden bevinden De factor E vertegenwoordigt de inwendige eigenschappen der cellen (of systemen) en wel het species karakter, de prospectieve potentie en de z.g. harmonie. De eerste beide momenten dezer drie kunnen (zoo meent ook DRIESCH) zeer wel physisch-chemisch gedacht worden. Echter voor de onderlinge harmonie en de zonder oorzaak („indeterminirt") wisselende prospectieve beteekenis is dit volgens DRIESCH onmogelijk. Nu is het volkomen zeker, dat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen