1912-1913 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 188

178 uitvoeren en na 8 dagen zich opnieuw te vertoonen teneinde den geneesheer in staat te stellen over het gevolg van zijne vaccinatie te oordeelen. Ten eerste bespaart men aldus aan het kind den gang naar de plaats van inenting tweemaal, en zichzelf den last, dien een gevaccineerd kind tijdens het bestaan der vaccinepuisten aan zijn huisgenooten veroorzaakt. Hiervan zal zeker een aantal der „zorgeloozen en onverschilligen" gebruik maken, en het aantal der later afgegeven verklaringen door de Burgemeesters zal volstrekt geen maatstaf zijn van het aantal der werkelijk in dezen bezwaarden." PROF. SALTET erkent, dat de gezondheid niet de grootste schat op aarde is, en dat er idealen zijn, waarvoor de menschen hun leven gaarne opofferen, en zou tegen dwang zijn, indien de dwang aan een aanzienlijk deel der bevolking ondraaglijk voorkwam. Nu dit niet voldoende gebleken is, niet. Om de gevaren, die dit ontwerp, tot wet geworden, na zich slepen zal, acht hij het onveranderd behoud van art. 17 in 's Lands belang. 1892. Aan het juridisch gedeelte van het vraagstuk is gewijd het proefschrift van W. DICKE ^). Waar de strijd ten deze alleen gaat over de quaestie van de grenzen van de staatsmacht, wordt eerst nagegaan wat „deze moderne staat is voor het gebied van het gezondheidswezen." „De Staat is de organisatie van het leven der massa, niet als de maatschappij gebaseerd op het standpunt der vrijheid, maar op het standpunt der macht. Ze is voor het algemeen leven : „die zedelijke macht wier roeping het is, (naast handhaving van zich zelf): Ie „om de uiterlijke levensverhoudingen te regelen voor alle tot zijn machtssfeer behoorende menschen in hun eigenaardige organische geledingen." 2e „in de tweede plaats rust op den Staat de verplichting de levensvoorwaarden te scheppen, die buiten het bereik van den enkelen mensch liggen" b.v. orde en veiligheid. Vandaar de roeping van den Staat op het gebied der volksgezondheid. De gezondheidsleer beoogt: Ie „het aanwijzen van de middelen waardoor de zuivere voorwaarden voor de gezondheid verkregen worden zonder dat men daarbij het oog heeft op directe ') W. DICKE. De vaccinatie. Proefschrift 1892.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen