1912-1913 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 46

38

aantal eigenschappen bezit, welke voor een deel onafhankelijk, voor een deel correlatief erfelijk zijn ; bij een andere uitspraak van DE VRIES kunnen wij ons volkomen aansluiten, zooals reeds in een ander gedachtenverband (blz. 14, 15) werd uiteengezet. Terecht: „Ueberall macht die Natur den Eindruck, dass Sie den ganzen erstaunlichen Reichtum ihrer Formen aufgebaut hat aus einer verhaltnissmassig geringen Anzahl von elementaren Einheiten" (Mut. L. S. 713). Na de toelichting van punt a onzer gronden, behoeven wij over punt b. slechts kort te zijn en kunnen volstaan met er op te wijzen, dat het voorkomen van xanthinelichamen, pepsineachtige fermenten, haemoglobineachtige lichamen, de chemische verwantschap van planten en dierlijk eiwit (]. MULLER), de suiker en vetspaarstoffen, oxydasen, nucleoproteiden, onmengbare colloidphasen (lipoiden), contractievermogen, prikkelbaarheid, ceideeling in bepaalde richting, onsymetrische celgroei, vermeerdert met de meeste grondeigenschappen van de levende substantie, alle eigenschappen van alle organismen veroorzaken ; dus zoowel de physiologische, als de anatomische. Aan gelijke anatomische eigenschappen liggen dus naar onze theorie naverwante physiologische der embryo-cellen ten grondslag. De eenheid van functie, welke wij dus voor de orgaancellen van alle organismen vaststelden, vinden wij ook in alle embryonale cellen teiug en verklaart de analoge ontwikkeling der organismen uit hunne eicellen. Ontwikkelings-mechanisch verstaat men vooral Punt c. (blz. 31)

A

u

A A

u

u

•

n

J-i

aan de hand der beschouwingen van Roux dit beter. De mozaïk-arbeid, die stellig bij de meeste ontwikkelingsprocessen plaats vindt, verklaart, wat wij in punt c noemden het „plaatsverschil". Immers in het algemeen kan men reeds uit het ophouden der groei na een bepaald aantal celdeelingen, alsmede op grond van de verschijnselen van abnormale groei door inwendige celtoestanden veroorzaakt (maligne tumoren), aannemen, dat de toestand en dus de werkzaamheid van een embryonale cel (behalve door uitwendige omstandigheden als prikkels en hormonen) bepaald wordt door het aantal celdeelingen, dat deze cel heeft doorgemaakt. Het tweede verschil tusschen de cellen van een organisme

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen