1912-1913 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 92

84 aan te geven. Zoo zegt DR. MACKENZIE: „Volstrekt geen bescherming, veeleer het tegendeel, wijl zij de natuurlijke gezondheid schaadt" ; anderen weer: „Er is geen wetenschappelijke grond om een meening te vormen omtrent de waarde of onwaarde der inenting" (pag. 11. Zie ook pag. 43, 44, 65, 66). Wordt dan nog geloof gehecht aan de bewering : „dat het koepokgif de kracht en uitwerking mist, die men het toeschrijft; dat het niet de pokziekte weert, maar de kiem daarvan door moedwillige besmetting onderhoudt, voedt en voortplant, aan de gezondheid schaadt en nieuwe ziekten verwekt" (pag. 15), dan is voor iemand, die beweringen als bewijzen aanneemt, het pleit tegen den dwang, gemakkelijk gewonnen; n.l. „als een driedubbele aanslag, op het geweten, de vrijheid, en het leven van den mensch, als in hooge mate misdadig en als een werk, eerder van barbaarschheid en dwingelandij, dan van wijze voorziening in het algemeen welzijn, etc." (pag. 14). Tevergeefsch zoekt men den rustigen wetenschappelijken denker, doch overal komt voor den dag de fanatieke bestrijder van de vaccine en vaccinatiedwang. Zoo wordt b. v. voorgesteld dat „niettegenstaande Je öes/;;eW«^ met de smetstof eener pokpuist, onder aanmoediging of bevel des Staats,".... „de pokziekte nog als voorheen haar offers eischt, en haar tijdperken van ontwikkeling, bloei en verval doorleven" (pag. 27), terwijl een enkele blik op de lijst van sterfte aan pokken de onjuistheid van dit beweeren aantoont. Als de Staat niet al de waarborgen biedt, voor deugdelijke koepokstof, dan heet het: „is het geheele volk, dat verplicht is zich en zijne kinderen te doen inenten, overgeleverd aan de willekeur, de onvoorzichtigheid en de onkunde van een twee a drie duizend tal mannen, die ieder naar hunne eigene inzichten, bevoegd zijn voor de kunstbewerking" etc. (pag. 31), een voorstelling juridisch mogelijk, doch practisch onwaar. „Zonderling, ja belachelijk inderdaad is het" (volgens MR. KEUCHENIUS) „hem, die reeds eenmaal door de pokziekte is aangetast geweest, een voorrecht en voorrang tot schoolbezoek toe te kennen boven hem, die daarvan is vrijgebleven" (pag. 38), omdat het niet vaststaat „of door een besmettelijke ziekte gehad te hebben de vatbaarheid daarvoor verminderd, dan wel het gevaar harer herhaling juist vermeerderd is" (pag. 38J, alsof dit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen