Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

1912-1913 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 162

2 minuten leestijd

152

gaat niet hooger of dieper dan de Bijbel, en daarin vind ik waarlijk geen enkele plaats die mij verbiedt om voor het tijdelijk welzijn en de gezondheid-mijner medemenschen te zorgen." De wederlegging dezer dwaasheden laat hij liever aan de vele Theologen over, „die zeer goed de zorg voor het eeuwige met die voor het tijdelijk heil weten te verbinden." Naar aanleiding van deze brochure schreef SAS '), dat een onbevooroordeelde waarneming hem geleerd had, dat de koepokstof in het algemeen niet ontaard en verzwakt is, doch dat ook de goed geslaagde vaccinatie slechts tijdelijk beschut, en dat aan eigen lijf ondervonden had, en ook bij anderen had waargenomen. Het nut der revaccinatie wordt naar aanleiding van bepaalde gevallen bewezen. Het antwoord van NAEGELI hierop heb ik niet kunnen vinden. 1845. Hierover aangevallen in het Tijdschrift van Geneeskunde, motiveert SAS zijn overtuiging nader in een tweede brochure. -) Aan de hand der litteratuur toont hij aan, dat het geloof aan de altoosdurende voorbehoedingskracht steeds meer verzwakte, en ook reeds door anderen bestreden was, en dat de ondervinding bij elke epidemie opgedaan steeds meer het bewijs opleverde, dat door de vaccinatie met al derzelver vereischten verricht, toch de mogelijkheid van besmet te worden niet was weggenomen, en dan „dat het doen der revaccinatie onvoorwaardelijk moet worden aangeraden". „Alleen door de uitkomsten bij de revaccinatie verkregen, kan men bepalen of er al of niet, veel of weinig voorbeschiktheid tot besmetting door pokgift bestaat", ten bewijze hiervan worden de resultaten van de revaccinatie uit naburige landen medegedeeld. Daar de dispositie voor pokken individueel verschillend is, kan moeilijk een absolute tijd aangegeven worden, en daarom wordt op practische gronden aanbevolen de vaccinatie te herhalen op den leeftijd van 8—10 jaar en opnieuw tusschen het 18e en 20e jaar. ') J. J. SAS. Gedachten en opmerkingen omtrent de waarde der vaccinatie en revaccinatie, 1844. ^) J. J. SAS. Het levenslang beveiligend vermogen der vaccine ontleend en de revaccinatie noodzakelijlt geoordeeld en aangeprezen, 1845.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 212 Pagina's

1912-1913 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 162

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 212 Pagina's