1913-1914 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 117

109

eersten relatief hooger: 62.4 % tegenover 61.34 % bij de soldaten. Overtuigender dan bepaalde voorbeelden, is het inzicht in de beteekenis der hygiëne zelf, ten opzichte van ziekten met een vluchtig contagium als mazelen, diphtherilis, roodvonk en pokken. Met rioleering, kanalisatie, waterleidingen, ter voorkoming van andere ziekten van zoo hoog gewicht, is hierbij weinig of niets te bereiken. Vernietiging van de stoffen, die de lijder afgeeft, ontsmetting van zijne kleeren, beddegoed en woning, dat blijft over, doch zoo schrijft Prof. SALTET : ^ „De uitkomsten van de talrijke onderzoekingen over deze wijze van handelen ingesteld, zijn niet gering te achten ; wetenschappelijk zijn hoogst belangrijke feiten daarbij aan het licht gekomen, maar voor de practijk hebben zij geenszins zulk een bruikbaar resultaat gegeven, dat een oud en beproefd voorbehoedmiddel er door zou kunnen worden verdrongen. Men bedenke wel dat de ontsmetting in particuliere woningen, zooals zij thans hier en daar, in zeer enkele plaatsen in ons land en daarbuiten wordt toegepast, niet anders beoogt dan een behoorlijke, en laat ik zeggen wetenschappelijke schoonmaak van een vertrek, een bed, een pak kleederen, door een zieke bewoond of gedragen. Na afloop der ziekte wordt uit den aard der zaak eerst zijn verblijfplaats toegankelijk voor den desinfecteur, doch terwijl hij ziek is, produceert hij geregeld smetstoffen, en zijne omgeving is bijna altijd veel te vermoeid, te gedrukt van stemming, te onwetend om de wettelijke voorschriften, ten dezen bestaande, nauwkeurig op te volgen. Al wat de ziekenkamer verlaat: de kleederen der verplegers, het huisraad 't welk de patiënt gebruikt heeft, de lucht van het ziekenvertrek, of liever de stof daarin bevat, kunnen de smetstoffen verspreiden en aanleiding geven tot het uitbreken van nieuwe gevallen. Bedenkt men nu, dat bij de klein behuisden allerlei verrichtingen in één vertrek moeten plaats hebben, dat daar gekookt, gegeten, geslapen, gewerkt wordt, dan kan men wel de waarde gering schatten van ontsmettingsmaatregelen, die tijdens de ziekte door de huisgenooten zouden moeten worden toegepast." Dat deze beschouwing niet te pessimistisch is gekleurd, be') Dr. R. H. SALTET. De vaccinatie 1891, No. V van de geschriften over Sociale vragen, uitgegeven vanwege „de Liberale Unie."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen