1913-1914 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 49

41

Ook moet de schrijver erkennen, dat de Heere in natuurlijkezaken zich inderdaad heeft aangepast aan zijne omgeving, zelfs al verkeerde deze in dwaling. Hij kan echter niet toegeven, dat dit ook voor het godsdienstig leven mogelijk zou kunnen zijn, vooral niet wat betreft het geloof aan de bezetenheid. De schrijver acht dit geen punt van ondergeschikt belang en meent, dat daarom alleen van dwaling in dezen geen sprake zou kunnen zijn. De Heere Jezus heeft nooit de beschouwing bestreden, dat de bezetenheid door den duivel wezenlijk zou bestaan. Hij heeft deze opvatting omgekeerd zooveel mogelijk gesteund en tot op zekere hoogte zou Hij daardoor zelf ook de oorzaak geweest zijn van de gruwelijke vervolgingen, die de bezetenen in later eeuwen hebben moeten ondergaan. Men kan toch moeilijk aannemen, dat de Heere Jezus, die gezegd heeft zelf de waarheid en het leven te zijn, tot de beschouwing der bezetenheid zou medegewerkt hebben, indien zij niet met de waarheid in overeenstemming was. In andere opzichten heeft de Heere ook niet geaarzeld de dwalingen, die Hij op Zijn weg ontmoette, zoo krachtig mogelijk te bestrijden. Nooit heeft Hij zich uit vrees voor het volk laten verleiden om dwalingen te steunen door er zich bij aan te passen en hetzelfde kan ook van de Evangelisten worden gezegd. Indien zulk eene accommodatie mogelijk ware geweest, zou dan de geheele Schrift niet op losse schroeven komen te staan ? Omgekeerd wordt het geloof aan de bezetenheid zelfs versterkt door verschillende gesprekken, die de Heere met of over de bezetenen heeft gehouden. Inzonderheid heeft Hij zich verdedigd tegen de uitspraak, dat Hij de duivelen zou uitwerpen door Beëlzebul, den overste der duivelen. Vooral in Matth. 12 verdedigde de Heere het bestaan van de bezetenheid tegenover Parizeen en Schriftgeleerden, zoodat in dezen moeilijk sprake kan zijn van accommodatie. En wat betreft de uitspraak, dat de bezetenen hersteld of genezen genoemd worden, daartegenover merkt de schrijver op, dat behalve in Lukas 6 : 18 de bezetenen altijd met zieken samen genoemd worden. In verband hiermede wordt dan ook van genezen gesproken; toch wordt slechts 7 tot 8 maal de bezetene genezen genoemd, terwijl meer dan 50 maal gezegd wordt, dat de duivel werd uitgeworpen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen