1915-1916 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 29

21

ten grondslag ligt, tracht het lichaam op onnatuurlijke wijze bestand te maken tegen het pokkengift, zoodat deze ziekte afgeweerd wordt. Deze theorie zou aan te nemen zijn, want de slangenbezweerders bewijzen, dat men een lichaam tot op zekere hoogte immuum (onvatbaar) voor een vergift kan maken en ook de syphilis bevestigt zulks, daar iemand, die het vergift nog verborgen bij zich heeft, niet opnieuw wordt besmet. Maar van de scherpzinnige praktijken van de slangenbezweerders begrijpen de Kamergeleerden (de artsen worden bedoeld) niets, en daar zij bovendien het menschelijk lichaam als een mengsel chemicaliën beschouwen, gaan zij bij de inenting dikwijls zoo ruw en zorgeloos te werk, dat vergiftigingen niet kunnen uitblijven. De geleerden hebben slechts vage voorstellingen, hoe de immuniteit door de inenting tot stand komt, tenminste wanneer zij er zich nog eene voorstelling van gemaakt hebben." Na gewezen te hebben op JENNER, vervolgt hij : „Wat echter de bewering betreft, dat de inenting de pokken heeft verjaagd, welke bewering steeds op den voorgrond wordt gebracht, zouden wij willen wijzen op de pest, die ons niet meer bezoekt, hoewel daartegen geen serum werd uitgevonden, doch de oorzaken, die hier medewerkten, zindelijkheid en betere voeding, zouden ook de pokken hebben doen verdwijnen. De pokken zijn een gevolg van inwendig en uitwendig vuil. Buitendien is het niet waar, dat de pokken bij ons verdwenen zijn ; zij treden dan hier, dan daar nog weer op én tasten zonder aanzien menschen aan, of zij ingeënt zijn of niet, en slechts aan de strenge voorzorgsmaatregelen hebben wij te danken, dat zij gewoonlijk tot enkele gevallen beperkt blijven. Nog meer: het inenten beveiligt ons niet voor de pokken, doch het verhindert juist hun verdwijnen; had er geen wet bestaan, die ons noodzaakte onze kinderen te doen inenten, dan waren de pokken reeds lang uit Duitschland verdwenen. Inderdaad is hier het geneesmiddel, evenals het kwikzilver bij de syphilis, erger dan de kwaal." Ziedaar iets van de literatuur die Ds. P. „van harte aanbeveelt" en waarvan zeer tot haar schade de officiëele wetenschap maar geen nota wil nemen ! Maar: „de wetenschap blijft maar doof, volgt haar eigen weg." „We danken voor deze stem uit het koor dergenen, die de wetenschap op andere en betere banen willen leiden."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen