1915-1916 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 134

126 ooit een visch tot landdier werd, behalve in de palaeophantasie. Het omgekeerde geval komt zeer dikwijls voor, omdat door de ontwaarding de landdieren zich voelden aangetrokken tot een gemakkelijker, luier leven in een element, dat b.v. een groot deel van het eigen lichaamsgewicht opheft. Bovendien zou de longvisch als landdier met een gedegenereerde huid moeten beginnen, terwijl alle in aanmerking komende landdieren met een gepantserde of sterke huid hun bestaan aanvingen. Indien het al mogelijk was, dat de longvisch het gemakkelijk element (modderwater) zou kunnen ontberen, zou zij toch spoedig een prooi worden van allerhande roofdieren en parasieten en spoedig uitsterven. (Ook de oogen en de hersens schijnen te ontwaarden). 12. Ik zou ten onrechte het Darwinisme op den voorgrond hebben geplaatst. (Dr. B.) In de voordracht werden terwille van den tijd eenige gedeelten weggelaten, vandaar dit bezwaar. Het Darwinisme heeft als zoodanig afgedaan, doch in zijn strekking leeft het voort onder de neo-darwinisten en onder de descendentie-aanhangers, die allen de natuurlijke progressie vooropstellen. Hoezeer het Darwinisme nog invloed heeft, blijkt uit het zoo juist verschenen boek van 710 pagina's, waarin O. HERTWIG speciaal de Darwinsche toevalstheorie bestrijdt. Deze leer is in haar wortel ouder dan het deisme en de mechanische wereldbeschouwing (contra HARTMANN), ofschoon beide natuurbeschouwingen veel tot haar verspreiding bijdroegen. DARWIN zelf was in zijn werken reeds volgens VON HARTMANN eerlijker dan menig navolger en inderdaad was DARWIN soms opvallend voorzichtig in zijn uitlatingen en bekende hij meermalen de teleurstellingen, die zijn leer bracht. DARWIN werd eenige malen door mij aangehaald omdat hij, zooals in de inleiding reeds werd medegedeeld, door vele biologen tot de hoogste eer werd verheven. Dit gebeurde mijns inziens niet alleen ten onrechte doch tevens met de duidelijke tendens om den meester, die zoozeer de mechanische natuurbeschouwing bevorderde, tot het gouden kalf der biologen te verheffen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen