1915-1916 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 78

70

Twee factoren echter maken, de zaalc minder eenvoudig, n.l. de mogelijke schade der kunstbewerking en de conscientie bezwaren daartegen. Het geoorloofde van dwang bij mogelijke gevaren. Met alle menschelijk doen, heeft ook de vaccinatie gemeen, dat er gevaren aan verbonden zijn, het spreekt van zelf dat ook daarmede rekening moet gehouden worden. Niet dat de Overheid de verantwoording daarvan op zich moet nemen en de schade teweeg gebracht, vergoeden. Dat doet ze toch nooit en is dus niet in te zien waarom ze hier een ander standpunt zou innemen. De eenige plicht is te zorgen dat de schade die mogelijker wijze, uit haar ingrijpen volgt, zoo gering mogelijk zij. In de Standaard van 18 Juli 1912 komt Dr. KUYPER dan ook op tegen de stelling: „Dat de Overheid haar plicht niet vervullen mag, of ze moet tegelijk in staat zijn de noodige maatregelen te nemen, om min gewenschte gevolgen van haar wet voor anderen af te snijden." Deze stelling wordt „even onjuist als onhoudbaar" geheeten en daartegenover wordt het volgende gesteld: „Eisch is dat de Overheid doe wat haar plicht en roeping van Godswege is, en late de gevolgen hun werking hebben". Het rekening houden met de gevaren houdt in een schatten van de nadeelen tegenover de voordeelen; en eerst als de voordeelen verre overtreffen de nadeelen mag van een nut gesproken worden opgrond waarvan zij handelt. De bekende Duifsche jurist ROBERT VON MOHL, op wien tegenstanders zoowel als voorstanders der verplichte vaccinatie zich beroepen, acht dan alleen dwang gerechtvaardigd, als er geen belangrijk gevaar (eine irgend in Anschlag zu bringende Gefahr) aan de vaccinatie verbonden is. Is dit gevaar aanwezig ? Als men leest wat de tegenstanders kritiekloos samenlezen, zou men geneigd zijn te zeggen ja. Doch deze wijze van doen is door haar eenzijdigheid af te keuren. Nog eens: de gevaren der vaccinatie moet men stellen tegenover de voordeelen daaraan verbonden. Deze eisch klemt te meer, daar ook voor de Overheid geldt als voor ieder persoonlijk, n.l. de verantwoordelijkheid voor de gevolgen, die voortspruiten uit het nalaten van iets, waarin te voorzien was.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen