1915-1916 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 74

66 van uitkomst naarmate 10, 25 of 50 jaar voor en na het begin der vaccinatie berekend wordt. De eenig juiste methode is, tegenover elkander te plaatsen het ziekte en sterftecijfer aan pokken in beide groepen en dan blijkt dat terwijl vroeger van de 100 pokdooden 957o kinderen waren beneden de 10 jaar, thans onder de gevaccineerde kinderen weinig of geen zieken en geen of een enkele doode voorkomt. Te meer moet de nadruk gelegd worden op het foutieve in de berekening, omdat Dr. BOÏNQ geen positieve bewijzen aanbrengt voor het effect der hygiënische maatregelen, maar daaraan toeschrijft wat volgens zijne berekening niet aan de vaccinatie is toe te schrijven. Aan de hygiëne wordt daarom te groote beteekenis gehecht, omdat de invloed der vaccinatie onderschat is. Tevergeefs tracht Dr. BOÏNG zijn meening over de groote beteekenis van de hygiëne plausibel te maken, n.l. door de verandering in zienswijze omtrent de mijdbaarheid der pokken op den voorgrond te stellen, want de toepassing dezer zienswijze is niet zoo eenvoudig. Van eigenlijk isoleeren toch was geen sprake in dien tijd en van afzonderlijke ziekenhuizen voor poklijders evenmin. Niet dat het aan raadgevingen ontbrak. Reeds lang vóór de vaccinatie bekend was, is het isoleeren aanbevolen. In 1610 door CLAUDE CHANVEL (chasse vérole des petits Enfans). In 1617 door CHRISTOPHE CACHET (Vrai et assure préservatif de la Fetite-vérole et Rongeole). In 1754 door DETHARDING te Rostock. Sedert 1782 door JUNCKER in Duitschland, die een bond daartoe oprichtte en een archief uitgaf. Dat daaraan niet veel waarde gehecht werd, en dus een vermindering der pokkengevallen daaraan niet is toe te schrijven, blijkt uit het woord van Dr. a ROY op de 2e jaarlijksche vergadering van het Amsterdamsch genootschap der bevordering der koepok-inenting van 1805: „Hoe zou zulks kunnen geschieden in de groote steden, alwaar de ziekte bijkans altoos gevonden wordt ? Hoe zou men de ouders kunnen noodzaken zich van hunne kinderen af te zonderen om dezelve aan vreemde oppassers over te laten ? Hoe zou men mannen van hunne vrouwen, en deze wederom van hare mannen kunnen verwijderen, zonder de grootste hindernissen te ontmoeten; zonder de grootste verwarringen te maken en zonder de schadelijkste hartstogten te veroorzaken ?"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen