1915-1916 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 43

35 de hand van bedoelde graphische voorstelling datgene, wat geschied is, in het tijdperk 1870—73 op rekening van de niet-inenting schrijft. ^) ^) Ook hier weer een voorbeeld, dat een ambtenaar niet bij voorkeur gekozen moet worden ter beoordeeling van medische quaesties. Luce clarius is bewezen in die epidemie, dat de gevaccincerden minder aangetast werden en aangetast zijnde minder stierven. In plaats van te „spotten", heeft deze epidemie dus geleerd, de maatregelen zelfs te waardeeren, en het ralaten daarvan te veroordeelen.

De ontzaglijke uitbreiding der epidemie in 1870—73 werd blijkens het verslag des Heeren CARSTEN en van OVERBEEK DE MEIJER „de pokkenepidemie in Nederland in 1870—73", geenszins uitsluitend toegeschreven aan het verzuim der vaccinatie, maar ook aan de schromelijke nalatigheid der plaatselijke besturen en der particulieren ten opzichte van het nemen van maatregelen voor ontsmetting en het afzonderen van poklijders. Wel spaarde de Regeering geen moeite om door tusschenkomst van de Commissarissen des Konings, bij de gemeentebesturen tot het nemen van dergelijke maatregelen aan te dringen, doch deze gelegenheid was niet wettelijk geregeld. De pogingen tot verhqeding van de ontwikkeling der epidemie, hoe ijverig ook aangevangen en volgehouden, werden verlamd door de lauwheid en traagheid van zeer vele gemeentebesturen en door gebrek aan medewerking van zeer vele geneeskundigen, aangetaste gezinnen en van een groot deel van het overige publiek. De heeren CARSTEN en VAN OVERBEEK DE MEIJER spreken als hunne overtuiging uit, dat ofschoon de vaccinatie schandelijk verwaarloosd was, een groot deel van het verzuim had kunnen worden ingehaald, wanneer reeds dadelijk bij het eerste alarm te Utrecht en later ook in Zeeland en in andere provinciën een krachtig begin ware gemaakt met het vaccineeren en dat, indien men daarbij de toen nog talrijke pokzieken behoorlijk afgezonderd gehouden had, het misschien gelukt zou zijn de ontwikkeling der epidemie te verhoeden.'••) ^) Ds. PiERSON kan hebben voor fouten in te leeren valt. Dat de schut bleken te zijn —

hieruit leeren dat de geneesheeren ook wel een oog de hygiëne; doch dat is niet het eenige wat hieruit gevaccineerden, trots besmetting, zooveel beter beeen feit voor de nota van gewicht —, ontgaat onzen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen