1916-1917 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 25

13

suiker-stofwisseling nog onder andere invloeden staat. De vorming van suiker uit glycogeen en omgekeerd staat nl. niet alleen onder het bestuur van den pancreas, maar ook het centrale zenuwstelsel, benevens schildklier, hypophysis, bijnier en ovarium oefenen invloed daarop uit; in dien zin, dat de interne secretie-produkten van schildklier, hypophysis en bijn'er in tegengestelden zin werkzaam zijn als die van den pancreas, dus de suikervorming bevorderen. Al i§ men het er tegenwoordig dan ook wel over eens, dat suikerziekte in de meeste gevallen in hoofdzaak eene pancreas-ziekte is, toch voegen anderen hier aan toe, dat naast de hypofunctie van pancreas er eene hyperfunctie is van thyreoidea, hypophysis en bijnier; derhalve, dat het reguleeringssysteem dersuikerstofwisselingbij echte suikerziekte in dien zin gestoord is, dat de stoffen, welke de suikervorming bevorderen, sterker zijn dan de remmende faktoren. Nu staat daartegenover eene andere meening. Volgens deze moet het cardinale punt der suikerziekte ook zeker gezocht worden in de pancreasafwijking, maar daarnaast nemen ze ook eene hypofunctie aan der andere klieren met interne secretie, tenminste, van die secreten, welke invloed uitoefenen op de suikeromzetting. Is dit het geval, dan zou men in de hypofunctie van schildklier, enz. bij diabetes een verdedigingsuiting van het organisme kunnen zien. Bewezen is dit echter niet. Derhalve zal ik volstaan met deze zaak te memoreeren. Doch naarmate onze exakte kennis omtrent de secretie-produkten der klieren met interne secretie toeneemt, naar die mate zal ons inzicht in de wijze, waarop ons lichaam zich tegen deze abnorme stofwisseling verdedigt, ook duidelijker worden. Hieraan twijfel ik geen oogenblik. Wel is het reeds merkwaardig, dat men in niet zeldzame gevallen van suikerziekte een verhoogd glycolytisch vermogen van het bloed kan aantoonen. Deze onderzoekingen worden nog door mij voortgezet, maar ze zijn toch voldoende om te leeren, dat bij onvoldoende gebruik van suiker door de weefsels, het bloed zelf zijn surplus tracht te verwijderen, niet alleen door afscheiding langs de nieren, maar ook door vermeerderde glycolyse ; zeer waarschijnlijk dus eene uiting van verdediging. En ook is het merkwaardig, dat duidelijke hypothyreoidisme (bijv. geringe mixoedeem), gepaard gaande met suikerziekte, soms niet zulk een ernstige diabetes is als die, waarbij de schildklier oogenschijnlijk normaal functionneert. Dit zou dus eene bevestiging geven van die theorie, volgens

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen