1916-1917 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 67

55 de methode afgeleid uit de Brownsche beweging of bij die waarin men de wet der straling te hulp roept, heeft men niet rechtstreeks de atomen geteld maar de graden van vrijheid; in die, waarin men zich bedient van het blauw van den hemel worden ze beschouwd als oorzaken van optische discontinuïteit; eindelijk, als men zich bedient van het radium is wat men telt het aantal afgeschoten projectielen. Zoo sterk is dit dat, als men verschillen gekregen had, men dit zonder moeite had kunnen verklaren, maar gelukkig, men heeft ze niet gehad. Het atoom van den chemicus is tegenwoordig een realiteit; maar dat wil niet zeggen dat we nu de hand leggen op de laatste elementen der dingen. Toen DEMOCRITUS de atomen uitdacht, beschouwde hij ze als elementen die absoluut ondeelbaar waren (vandaar hun naam) en waarachter niets te zoeken was. Ons chemische atoom had hem dus geen satisfactie gegeven, want dat atoom is niet ondeelbaar; 't is niet in waarheid een element — 't is niet zonder mysterie — 't is een wereld op zich zelf. DEMOCRITUS zou zeggen dat met al onze moeite om 't atoom te ontdekken we nu weer evenver zijn als aan 't begin; ces philosophes ne sont jamais contents. „Zoo is het, want elke nieuwe ontdekking in de physica brengt ons een nieuwe complicatie van het atoom. Vooreerst zijn deze 'lichamen die men voor enkelvoudig hield en die zich in menig opzicht ook zoo gedragen, ook in staat om zich te ontleden in nog eenvoudiger lichamen. Het atoom valt uiteen in kleinere atomen. Wat men radioactiviteit noemt is niet anders dan aanhoudende ontleding van atomen. Transmutatie van elementen is het eigenlijk niet daar een element eigenlijk niet in een ander overgaat maar zich decomponeert in verschillende andere. De producten dezer ontleding zijn weer chemische atomen, in menig opzicht analoog aan de complexe atomen die door uiteen te vallen hun het aanzijn geven — zoodat het verschijnsel evenals de eenvoudigste reactie zou kunnen uitgedrukt worden door een chemische vergelijking — aannemelijk zonder al te groote moeite voor den meest conservatieven chemicus. „Dit is niet alles, in een atoom vinden wij nog andere dingen : wij vinden er vooreerst electronen; elk atoom treedt ons nu tegen als een soort zonnestelsel waarin kleine negatieve electronen de rol van planeten spelen en banen beschrijven om een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen