1916-1917 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 31

19 lichaam is na de gehouden besprekingen zeker wel duidelijk. U zal nl. wel gebleken zijn, dat er eigenlijk geen principieel verschil is tusschen immuniteit en anaphylaxie. Beide hangen ten nauwste samen. Men heeft zelfs de crisis, aan 't eind van sommige ziekten, bijv. na pneumonie, nu en dan optredend, als een anaphylactischen shock willen dulden. En de argumenten, daarvoor door POLAK DANIELS genoemd, zijn waarlijk sterk. Er tegen pleit m. i., (en het verwondert me, dat deze scherpzinnige onderzoeker dit zelf niet memoreert) dat een dier, dat eenmaal een anaphylactischen shock heeft doorstaan, geen tweeden keer in dergelijken toestand is te brengen, terwijl een pneumonie, recidiveerende, wel weer met eene crisis kan eindigen. Misschien is dit verschil louter kwantitatief, d. w. z. dat men eenzelfde proefdier met tusschenpoos van enkele jaren niet nog eens heeft gebruikt En indien men dit wel deed, dat dan misschien zoude blijken, dat met een tusschenpoos van enkele jaren toch wel weer echte anaphylaxie is op te wekken. V. Ik ben nu genaderd tot de bespreking van den onderlingen strijd der cellen en weefsels. Deze bespreking wenschte ik zooveel mogelijk-in verband te houden met het voorafgaande. Ook al, indien ik daartoe in staat was, dit gedeelte van het onderwerp volledig te behandelen, thans zal ik het dus niet doen. Bestaat er werkelijk een onderlinge strijd der cellen en weefsels van één lichaam ? Men kan dit, geloof ik, moeilijk ontkennen. Men denke bijv. aan 't geen in de weefsels bij oudere menschen geschiedt. De organen van oudere menschen zijn immers daardoor gekenmerkt, dat ze vaster, harder van consistentie worden. En deze verandering in samenstelling berust op een grooter gehate aan bindweefsel, het eigenlijke orgaanparenchym (lever-, milt-, hartspier-cellen enz.) worden als 't ware verdrongen door de sterker zijnde bindweefsel-cellen. En men kan dit toch moeilijk anders verklaren dan door aan te nemen, dat de minder vitale cellen langzaam worden verdrongen door de sterkere cellen. En gaat men de onderzoekingen der laatste jaren op het gebied der phagocytose na, dan vindt men daarin keurige mededeelingen, vooral uit de school van METCHNIKOFF, hoe minder levenskrachtig geworden cellen : hartspiercellen, levercellen, zelfs hersenscellen, bij oudere menschen langzaam als 't ware aangevreten wordea

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen