1916-1917 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 75

63 In 1913 pu" liceerden QEIGER en MARSDEN de resultaten van een onderzoek waarin de formule van RUTHERFORD op 't nauwkeurigst was getoetst. Een constante bron van «-deeltjes bombardeerde een metaalblaadje en de onder verschillende hoeken doorgelaten partikeltjes werden geteld. Men laat ze daartoe een scherm van zinksulfide treffen en elk treffen geeft een lichtpuntje dat met een microscoop waar te nemen is. Duizenden deeltjes hebben deze onderzoekers geteld en RUTHERFORD is niet karig in zijn lof over hun onvermoeide arbeid, De formule door hem opgesteld werd over een groot waarnemingsgebied zeer goed en juist bevonden,- waardoor de hypothese van de uiterst samengedrongen puntlading zeer aan waarschijnlijkheid won. In fact, zegt hij, the passage of swift «-particles through matter affords the most definite and straightforward method of throwing light on the gross structure of the atom, for the «-particle is able to penetrate the atom without serious disturbance from the electronic distribution I Gelijk gezegd is werden de «-deeltjes, deze onnoemelijk kleine partikeltjes gewoon geteld; men heeft ook meer objectieve methoden gevonden om hun aanwezigheid aan te toonen ; als men ze door een klein venstertje laat inschieten in een ruimte waarin een bepaald electrisch veld is gemaakt, kan men ze aan een goeden uitslag van een galvanometernaald merken en zóó tellen. Zelfs is het in 1912 aan WILSON gelukt hun spoor te fotografeeren ; in verzadigde damp brengen zij op hun pad condensatie teweeg en deze schuimstrepen werden bij 't licht van een electrische vonk gefotografeerd. Door anderen is dit met nog meer succes nagedaan; men liet dan de «-stralen gaan door waterstofgas daar men vermoedde dat sommige «-deeltjes wel een H-kern konden treffen en die dan van z'n electronen beroofd voortstooten. Inderdaad is het aan DEBENDRA BOSE, in 1916, gelukt foto's te verkrijgen waarin het dampspoor van een «-deeltje zich in tweeën splitst: het eene is de baan van het deeltje, het andere de baan van de getroffen waterstofkern. Terwijl ik verdere uitwerkingen, toepassingen en bevestigingen van de atoomtheorie van RUTHERFORD nog hoop te vermelden, zij reeds opgemerkt dat deze wijze Van atoombeschouwing de eenheid der materie zeer doet zien. Als toch een kern een positieve lading heeft Ne, waarin N het ranggetal van het atoom,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen