1916-1917 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 76

vmmmmmmmÊmmmmmtmÊKmmmtmmm^M

64

het atoomgetal, is deze beschouwing wel zeer eenvormig. Wel is de kern zeer ingewikkeld, gelijk op andere plaatsen nader wordt uiteengezet. „Een Helium-kern (want de electronen erom wegen practisch niets) heeft een massa ongeveer gelijk aan viermaal die van waterstof. Als men nu de waterstof-kern beschouwt als de eenheid waaruit alles is opgebouwd dan moet een He-kern 4 positieve en 2 negatieve electronen hebben. Verder wordt bij veel radioactieve transformatie één He-kern weggeslingerd en nooit H-kernen. Hieruit volgt dat een He-kern een zeer stabiele configuratie is — which survives the intense disturbances resulting in its explosion with high velocity from the radioactive atom, and is one of the units of which possibly the great majority of the atoms are composed. Uit de radioactieve verschijnselen volgt dat het atoomgewicht der opvolgende producten 4 eenheden kleiner wordt als een «-deeltje wordt uitgestooten en dikwijls is er op gewezen dat de atoomgewichten van vele der permanente atomen ongeveer 4 verschillen. De resulteerende positieve lading Ne van den kern bepaalt de voornaamste physische en chemische eigenschappen van het atoom; zijn massa is echter afhankelijk van het aantal en de rangschikking der positieve en negatieve electronen die de kern samenstellen. LORENTZ heeft bewezen dat de electrische massa van geladen deeltjes die dicht bij elkaar zitten niet alleen van hun aantal afhangt maar ook van de wijze waarop hunne velden op elkaar werken. Voor de afmetingen der beschouwde positieve en negatieve electronen moeten deze dus wel vreeselijk dicht op elkaar zitten om een merkbare wijziging in de massa te geven. Misschien is hierom de massa van 1 He-atoom niet precies 4 H. Alles wijst erop, zegt RUTHERFORD, dat de kern van een zwaar atoom een zeer gecompliceerd systeem is, al zijn zijn dimensies zeer klein. Dit neemt evenwel niet weg dat deze reeks van beschouwingen toch zeer merkbaar uitloopt op de allergrootste eenvormigheid in de materie; de ruim 80 soorten atomen (waarbij zich nog een aantal veel minder stabiele blijken te voegen) niet meer de elementen der dingen maar alles herleid tot kernen, stevig samengepakt uit een aantal positieve en negatieve electronen tot onnoemelijk kleine puntjes — en daaromheen met een straal die

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen