1916-1917 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 86

^^^^^^^HM^MMH^mWHMMiPW^MMMIMMmHMMHHHHBHHMHMÜHi

74

plichte lijkverbranding" (WITLACIL). Thans wordt ook door Dr. R. de hygiënische quaestie uitgeschakeld, omdat „feitelijk thans tusschen pro- en contra crematoren niet veel verschil meer bestaat. Crematie voorkomt absoluut alle hygiënische gevaren voor de overlevenden, de ter aarde bestelling, kan dit ook doen". Ook voor het onschadelijk maken der lijken op slagvelden, ailhans in een oorlog als deze en bij epidemieën, waarvoor het vroeger zoozeer aanbevolen werd, kan het niet dienen, daargelaten nog dat het brandmateriaal zou ontbreken. Wat de juridische zijde betreft — (de formeele zijde, of 't in ons land bij deze tegenwoordige wetgeving geoorloofd is, blijft onbesproken). — Dr. R. geeft geen positieve uitspraak, doch wijst op een brochure van den „gerichts-medicus" Dr. ERNST STARK „Die Feuerbestattung vom gerichtsarztlichen Standpunkt" 1909, waaruit door voor- en tegenstanders geput wordt. Toenadering ook hier. Godsdienstige argumenten acht R. niet aanwezig: „De felste bestrijders moeten erkennen, dat naar den letter, noch de Bijbel, noch de apostolische geloofsbelijdenis, noch eenig kerkelijk dogma de crematie verbiedt". Resumeerend zegt Dr. R.: ,,dat de crematie als zoodanig met geen enkel voorschrift uit de H. Boeken en de Belijdenisschriften der Joden en Christenen-in strijd is; dat de argumenten door orthodox-geloovigen ingebracht ten slotte op gevoelsargumenten neerkomen, welke als zoodanig strikt te eerbiedigen zijn, maar die niet door fantasieën of gedwongen verklaringen versterkt mogen worden; dat het doel der voorstanders, al zijn zeker onder hen talrijke onkerkelijken, in het minst geen aanslag op kerk of geloof is; dat dus niet de crematie de Kerk, maar de Kerk de crematie afstiet en dat dit o. i. te betreuren is". Zoo blijven dan volgens Dr. R. alleen gevoelsargumenten over en „daarom dienen zij met eerbied behandeld te worden, want zij komen uit het innerlijkste van ons wezen voort, ja zelfs dik'wijls uit het onbewuste". Evenwel „voor dezen invloed van de gewoonte op ons gevoel zij men wel voorzichtig en bij het onderzoeken van de gronden van het gevoel worde groote eerlijkheid betracht". Geheel de strekking is dan ook den tegenzin tegen verbranden te verminderen of weg te nemen: „niet overgeven aan de vlammen, beteekent overgeven aan de dieren". „Ook de tocht naar den oven is verschrikkelijk.... maar de assche kan weer in den familiekring terugkeeren". „De gevoelsbezwaren

i

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen