1916-1917 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 24

12 welke meer speciaal belast zijn met de uitscheiding der afgewerkte produkten, der z.g.n. slakken, er in het lichaam vele compensatie-inrichtingen zijn, die als het ware automatisch invallen, om den regelmatigen gang der machine zooveel mogelijk te waarborgen. Over 't eerste punt van verschil zullen we het uitvoeriger hebben, wanneer we spreken over de anaphylaxie. En ook het tweede punt zal ik nu niet in den breede met U kunnen behandelen, daar ik dan feitelijk een groot deel der pathologische physiologic met U zou moeten doorloopen. Immers, de pathologische physiologic — eigenlijk eene contradictio in terminis — houdt zich met niets anders bezig als de bestudeering der wijze, waarop ons lichaam door verschillende omstandigheden ontstane orgaan-defekten of -dysfuncties compenseert. Wilt het daarom goedvinden, dat ik mij in dit gedeelte mijner taak zeer beperk, en U alleen wijs op de wijze, waarop ons lichaam zich verdedigt, wanneer er — ondanks normalen toevoer ^ defekten ontstaan in het verbruik van suiker en eiwitstoffen. Het is U bekend, dat onze kennis omtrent de suikerstofwisseling de laatste 25 jaren bijzonder is vooruitgegaan. We weten nu met zekerheid, dat pancreas en lever de hoofdorganen zijn, die voor vergaring en distributie van de suiker zorgen. De lever (naast spieren e. a. weefsels) legt in den vorm van glycogeen de overtollige suiker vast, terwijl de pancreas door zijne z.g.n. interne secretie, d.w.z. het afgeven van secretie-produkten dadelijk in het bloed met voorbijgang van den uitvoergang, invloed uitoefent op de vorming van suiker uit het glycogeen. Is de alvleeschklier ziek, dan is de glycogeen-vergaring gestoord. Het normale suikergehalte van het bloed bedraagt nuchteren ca. O, 1%. Dit is een vrij constant cijfer, zooals de veelvuldige onderzoekingen van den laatsten tijd hebben aangetoond. (BANG en vele anderen.) Bij aandoeningen van een zeker deel der pancreas-cellen stijgt het suikergehalte in het bloed sterk, zelfs soms tot O, 57ü toe, en vermindert het glycogeengehalte van de lever. Er ontstaat dan de suikerziekte (diabetes mellitus). En de invloed var den pancreas op de glycogeen-omzetting tot suiker wordt zoo hoog geschat, dat de beste kenners der suikerziekte steeds meer geneigd zijn het centrale punt der suikerziekte in den pancreas te zoeken. Nu hebben we echter in den laatsten tijd ook geleerd, dat de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen