1922 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 110

64

-)cn dood der overige cellen, als de voortplantingsindividuen zijn uitgezwermd, dus den somadood. Dat ten gronde gaande soma w^ordt nu hoe langer hoe omvangrijker tegenover de weinige eenzijdig gedifferentieerde gesiachtscellen. Nu is er nog nauwer verband te leggen tusschen den biologischen dood of liever tusschen den levensduur en het zoo diepzinnige verschijnsel der voortplanting. Daarmee wordt dan tevens tot op zekere hoogte duideliik, het igenoemde verband tusschen lichaamsgrootte en levensduur. Elk individu heeft eenigen levenstijd noodig om zich voort te planten en zich te vermenigvuldigen in zooveel exemplaren als in verband met den strijd om het bestaan, die overal in de natuur wordt g?strcden. noodig zijn, om de soort in stand te houden en het bestaande evenwicht in de natuur zoodanig te handhaven in dien strijd, dat elk stervend individu zijn opvolger heeft. Dat ze f registreerende evenwicht in de natuur wordt door sommigen, uitgaande van een zekere praemisse, mechanistisch verklaard door een wetmatigheid, zonder eenigen achtergrond, nlthans, men zegt geen achtergrond te kunnen kennen, of er geen behoefte aan te hebben Aan anderen kant wordt dit evenwicht oogevat en begrepen als een wijs bestuur van een almachtig en alwetend God, die zich vooral buiten de natuur om, bijzonder heeft geopenbaard. Om nu nog nader toe te lichten, het verband tusschen voortplantint? en leversduur, zij gewezen op het voor zichzelf sprekprde feit, dat er veel tijd noodig is, om zulk een groot dier als b.v. een w^alvisch volwassen en voor de voortplanting geschikt te laten worden, Bi] zulke groote dieren duurt het vele jaren voor ze volwassen en geslachtsrijp zijn. Een olifant met zijn draagtijd van 15 maanden, krijgt hoogstens slechts eens in de 2 jaar een jong. Daarbij komt de positie, waarin speciaal zoogdieren verkeeren, door de bijzondere zorg, die hier aan het leven van het jonge individu wordt besteed in den langen draagtijd en de ouderlijke bemoeiingen, lang na de geboorte. Er zijn «ïcv^'len tegen in te brengen van dieren, met sterke voortolantint? en lantfen l^^ensduur, b v. karpers 150 jaar, schildpadden 300 a 500 jaar. maar de gevallen, die aan den regel voMoen. ziin zeer veel talrijker, dan de uitzonderingsgevallen, waarin wellicht een anders verklaring kan worden gevonden, misschien ook in verband m^t het evenwicht in de natuur. Zoo is al direct ri de boveagenoemde gevallen van karper ^n •schildpad er op te wijzer, dat zij geen zorg voor de jongen kennen. Zoo is ook omgekeerd het algemeene verschijnsel bekend, dat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen