1922 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 106

80

hypothese zeker geschikt, om dienst te doen althans ter voorloopige verklaring der feiten, maar niettemin slechts een hypotjiese. Nu zou mij op een belangrijk punt onvolledigheid kunnen verv/elen wordsn, a's ik niet nog releveerde, dat de deeling der pantoffeldiertjes bij Woodruff niet steeds in hetzelfde tempo doorgaat. Er is rythme te consiateeren in die deeling en perioden van inzinking, van veel trager deeling, gepaard gaande met eigenaardige verschijnselen in de kernen, De macronucleus, die in verband gebracht wordt met de stofwisseling, valt uiteen en degensreeit. Hierbij zijn 2 aanknoopingspunten te vinden ter vergelijking met verschijnselen bij meercelligen: Ie de macronucleus degenereert ook bij conjugatie, zoodit Hertwig hier denkt aan een soort parthenogenesis. 2e men kan hier een vergelijking trekken met den. somatischen dood der meercelligen, doordat een gedeelte van het lichaam, dat zich eenzijdig differentieert in verband met de stofwisseling, ten gronde gaat, terwijl het generatieve deel blijft voortleven. Een speciale uitlegging van deze verschijnselen durf ik nog niet aan, althans niet, zoolang er niet meer van bekend is dan op het oogenblik en zoolang er niet meer aanknoopingspunten zijn aan andere bekende feiten. Toch doet alles wel denken aan een verjongingsproces, dat van tijd tot tijd noodig is, wellicht om de opeenhooping van stofwisselingsproducten te ontgaan, wat physiologisch wellicht als oorzaak van den dood der meercelligen was te zien. Levensduur. Slechts in weinig gevallen laat zich morphologisch nauwkeurig den levensduur van een individu vaststellen. Denk b.v. aan de sohubleekening van sommige visschen, aan molluskenschalen, gebit van paarden slechts eenigen tijd, geweitakken der herten bij benadering enz. ook in het plantenrijk niet te vergeten, de jaarringen der boomen en aan een takje, gedurende eenige jaren, de linglidteekens der knopschubben. De ouderdomsgrenzen, waartusschen dan nog de onderstelde ouderdomsdood kan plaats hebben, kunnen nogal uiteenliggen. Het meest bekend is dit natuurlijk van den mensch. Merkwaardig dat juist Mozes, die 120 jaren oud stierf ,,zonder dat zijn oog was verdonkerd en zonder dat zijn kracht was vergaan", ons spreekt van den dood door ouder domszwakte in den 90sten Psalm: ,,aangaande de dagen onzer jaren, daarin zijn 70 jaren of zoo wij zeer sterk zijn 80 jaren". Dat geldt nu nog evenzoo na + 4000 jaar. Ook leeftijden van 120—150 jaren komen voor. Merkwaardig is ook, dat in het boek Genesis veel hooger getallcu voor menschenlevens worden genoemd. Echter sinds Mozes tijd is er niets veranderd. De gemiddelde

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen