1922 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 104

78 Van vee! belang in dit opzicht is ook de sklerose van de b'oedvaten, een steeds meer zich ook hier afzetten van bindweefsel in de wanden der slagaders. Dit is juist daarom noodlottig, omdat ze hun noodzakelijke elasticiteit daarbij inboeten, terwijl ze daardoor meer werk opdragen aan het hart, dat juist moeizamer en onregelmatiger begint te werken, De ademhaling wordt ook vlugger, korter en onzekerder. Ook van veel belang zijn de veranderingen in de hersenen. De hersencellen verminderen, de hersenen worden daardoor kleiner, de groeven en plooien worden wijder en gaan gapen en de bindweefselveranderingen nemen ook hier toe. En wat wordt er waargenomen bij een stervende, bijzonder bij een, die sterft van ouderdom? Men zegt terecht, dat de dood intreedt bij den mensch en ook bij hoogere dieren, als het hart ophoudt. Daar wordt tenslotte de heele stofwisseling stopgezet. Bij ouderdomszwakte kan die vermindering der hartspierwerking zoo onmerkbaar langzaam gaan, dat ook hier weer de grens tusschen leven en dood niet scherp is te trekken. En als het hart niet meer zuurstof naar alle deelen van het lichaam zendt, dan krijgen ook de hersenen geen zuurstof meer, waaraan juist de hersenzenuwcellen zoo bij uitstek snel behoefte hebben, direct houdt dan het bewustzijn op en geen beweging heefi meer plaats. Ook het omgekeerde kan geschieden. De hersenzenuwcellen kunnen zoozeer achteruitgaan bij ouderdom en wel speciaal b,v, in het ademhalingscentrum dat de ademhaling minder wordt. Dan gaat er naar de hartspierwand al gauw minder zuurstofrijk bloed, wat juist voor de hartspierwerking noodig is en eindelijk gaat weer het hart stilstaan. Bij eiken docd, maar bijzonder bij den ouderdomsdood, blijken duidelijk hartspiercellen en hersenzenuwcellen een belangrijke rol Ie spelen. Nu heeft men microscopisch de cellen onderzocht van men.^ciien en dieren, die aan ouderdomszwakte waren overleden en men heeft die vergeleken met overeenkomstige cellen van individuen van de meest verschillende leeftijden. Merkwaardigerwijze bleek een eigenaardige verandering op te treden bij ouderdom, speciaal bij hartspiercellen en hersencellen. Vooral Mühlman heeft op dit gebied belangrijke verdiensten. De hersencellen van oude menschen bleken hem kleine glanzende korreltjes en pigmentdeeltjes te bevatten. Bij kinderen van één jaar komen ze reeds in weinige cellen en in gering aantal voor. Met osmiumzuur worden deze korreltjes zwart, dus we mogen aannemen, dat ze uit vet bestaan, wat ook wordt bevestigd door het feit, dat ze verdwijnen, als ze met alcohol en aether worden behandeld. Bij 16—19 jarige menschen bleken de korreltjes aanmerkelijk talrijker aanwezig, ook zijn ze dan al gekleurd,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen