1929 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 32

24 fen bevat dan waarop ze oorspronkelijk zijn aangelegd. Men kent paddestoelen, die niet slechts een mengsel van de meest verschillende abnormale voedingsmiddelen kunnen ontleden, maar die tevens in staat zijn die bestanddeelen daaruit te kiezen, die voor hen het meest van bsteekenis zijn. Bepaalde bacteriën, die in hun gewone bestaan nooit melksuiker vergisten, ook al is deze in hun voedsel aanwezig, vormen het ferment lactase, dat de melksuiker splitst, zoo men ze uitsluitend met deze suikersoort voedt. Iets dergelijks treft men ook bij de hoogere dieren aan, zij het dan ook, dat dit verschijnsel hier niet meer tot het terrein van de voeding behoort. Brengen we vreemde stoffen in het bloed, die door het een of andere ferment te splitsen zijn, dan roept ieder dezer stoffen dat ferment in het leven, dat speciaal op haar aangelegd is. Rietsuiker levert het invertase enzym en ieder soortvreemd eiwit, dat bij dier of mensch ingespoten wordt, krijgt haar eigen ferment, dat haar afbreken kan. Overschillig of men met schapen, paarden, koeien, honden of konijneneiwit te doen heeft (en men kan deze lijst nog zooveel uitbreiden, als men wil), voor ieder dezer eiwitten ontstaat de daarop passende specifieke tegenstander. In dit verband moet ook het wonder van de zelfverdediging van het lichaam tegen verschillende besmettelijke ziekten genoemd worden. Deze danken hun ontstaan aan bepaalde bacteriën. ledere besmettelijke ziekte heeft haar bestaan aan een bepaalde bacterie-soort te danken. En ieder dezer bacteriën vormt haar eigen vergift, dat het lichaam ziek maakt Maar wat zien we nu gebeuren? Dat het Hchaam in staat is een tegengif te vormen, hetwelk dat speciale bacteriënengif ontgift. Tegen mazelen, roodvonk, typhus, diphtherie, tetanus en zooveel besmettelijke ziekten meer, ontstaan bepaalde afzonderlijke tegengiften. En nu ligt het probleem niet in de wijze, waarop het vergif ontgift wordt; dit kan misschien chemisch verklaard worden; maar de moeilijkheid voor een mechanische verklaring ligt in het vermogen van het lichaam om tegen allerlei schadelijke eiwitstoffen, hetzij dat dit tacterievergiftsn, hetzij dat dit de bovengenoemde soortvreemde eiwitten zijn, een eigen specifieke tegenstof te ontwikkelen. Een chemische machinerie, die zuiver mechanisch op zooveel mogelijkheden zou kunnen antwoorden, is al zeer onwaarschijnlijk. Zelfs EhrHch, die met zijn „zijketentheorie" het probleem zoo scheikundig mogelijk trachtte te benaderen en daarin de wetenschap ongetwijfeld groote diensten be-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen