1929 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 45

37 te doen; met een omverwerpen van wat tot nog toe het evenwicht tusschen de verschillende deelen bewaarde; m.et een begin van ondergang en verwording; met een vernietiging van den eersten eisch, die voor het leven geldt, dat voor het behoud van het geheel een harmonische samenwerking der deelen onderling noodzakelijk is. In normale omstandigheden zijn de cellen aan dat belang ondergeschikt, hoezeer zij ook over vermogens beschikken, die door dit dienen van het geheel nooit tot uiting komen. Slechts indien het geheel er nut van kan trekken, krijgen deze normale cellen pas gelegenheid hun vermogens te toonen. Ik denk hier vooral aan wat wij bij de genezing van wonden en beenbreuken, bij de ontstekingsprocessen gezien hebben. Welk een ontwikkelingsvermogen, welk een beweging, welk csn activiteit leggen die anders zoo rustige cellen aan den dag. Toch is ook hier de onderlinge harmonie niet opgeheven! De rust keert weer, zoo het doel bereikt is! De orde, de regelmaat, blijft gehandhaafd. Het principe, dat het geheel voor de deelen doet gaan, dat merkwaardige ondoorgrondelijke vermogen van het organisme om uit de meest verschillende deelen een eenheid te vormen en te handhaven, dit principe weet de cellen te beteugelen, hun vermogen om zich te vermeerderen, aan banden te leggen. Maar des te scherper springt nu daartegenover in het oog, hoe het gezwel in beginsel een opheffen van deze harmonie, een wegvallen van deze teugels beteekent. Een gezwel heeft geen zin en kent geen doel; het maakt zich los uit een harmonisch levensverband. Hier openbaart zich in de natuur zelf een gedeeldheid, waarin het begrip van geneeskracht, zooals we dit in het begin definieerden, geheel niet past. Wel kunnen we soms nog bij enkele kankergezwellen een soort verdediging van de omliggende weefsels waarnemen; in de buurt van zoo'n gezwel ziet men een enkele maal nog wel iets, wat op een ontsteking wijst, maar van eenige beteekenis zijn deze reacties niet. Wel gloort daarin nog iets na van wat we bij de ontstekingsprocessen waarnamen : het kankergezwel kan in haar wilde en teugellooze ontaarding zoo zeer zijn verwantschap met het overige lichaam verloren hebben, dat dit nu een volkomen vreemd element voor het lichaam geworden is en daardoor ontstekingsverschijnselen te voorschijn roept; maar deze verschijnselen zijn niet specifiek op het kankergezwel aangelegd en ook al zou dit zoo zijn, dan treden ze nog tè zwak of tè zeldzaam op om hier van een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen