1929 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 69

61 We hebben deze ééne uiting van het organisme, de vorming van geslachtsverschillen, zoo nauwkeurig bezien om duidehjk te maken, dat deze eigenschap afhankelijk kan zijn gemaakt van een bepaald orgaan, zoodat we afwijkingen krijgen, wanneer dit orgaan ontbreekt of gewijzigd is. Doch hopelijk is tegelijk duidelijk geworden, dat we daarom toch nooit mogen zeggen : De oorzaak van dit kenmerk bestaat eenvoudig uit wat chemische stoffen. Overgaand tot het organisme met al zijn eigenschappen kunnen we nu dit gewonnen inzicht toepassen door de chromosomen te beschouwen als noodzakelijke organen voor de ontwikkeling, maar niet als haar eenige en laatste grond Onze conclusie over de resultaten van de erfelijkheidsleer luidt dan : Het moderne Mendelisme (ook wel genoemd Morganisme) dat afgeleid is uit proeven over verschillen tusschen organismen, beschouwt constant blijvende veranderingen in het mechanisme van de cel met hun uitwendige gevolgen. Het zegt weinig omtrent de principiëele erfelijkheid van het soorteigen. Deze conclusie en de vroegere verwijzingen naar de localisatie-theorie der hersenwerking, duiden er op, dat we ons nu ook nog eens kunnen spiegelen aan de studie der afwijkingen van het centraal zenuwstelsel bij den mcnsch. Ik meen te mogen zeggen, dat de moderne psychiatrie zich min of meer heeft losgemaakt van de nearologie. Ze leert niet meer uitsluitend de uitval van een bepaalde psychische functie, maar ziet in, dat bij psychosen iets in alle functie's gestoord is. Welnu, — zooals de verhouding dan is geworden in den trits : psychologie-psychiatrie-neurologie, zóó is ze ook m i. in den trits : erfelijkheid-mendelisme-chromosomen. Naast de studie van het fundamenteele verschijnsel staat die van de afwijkingen en daarbij komt nog de studie van de anatomische basis in verband met b'^ide. Een gederailleerd zieleleven, het mag anatomisch veroorzaakt zijn of niet houdt als zoodanig op bij den dood va/i het individu, doch als een typisch verschil constateeren we, dat een gederailleerd celleven zich voortzet via He deelinöen In dit verband zou men kunnen tegenwerpen, dat er verschil is tusschen modificatie van een organisme en ei-felüke verandering. Zoodra we echter onze beschouwingen gaan toepassen op aparte cellen, waaruit toch elk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen