1929 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 31

23 Tevens zal ik bij de bespreking dezer 4 punten in staal zijn op enkele bijzonderheden te wijzen, die met een zuiver materieele verklaring der levensverschijnselen niet zoo gemakkelijk in overeenstemming zijn te brengen. Richten we in verband met het eerste punt onze aandacht op dat vermogen van het organisme, dat wij aanpassing noemen. Grootendeels zijn de aanpassingen gevolg van de gewone dagelijksche invloeden, die vanuit de omgeving op de wereld der levende natuur inwerken. /\ls het koud is, wordt de toevoer van het bloed naar onze huid zóó geregeld, dat we zoo min mogelijk warmte verliezen. Wordt van onze spierkracht veel gevergd, zoodat de verbranding in de spieren aanzienlijk toeneemt, dan pompt het hart met snellere slagen om de voor de verbrandin^sf noodige zuurstof, die door het bloed getransporteerd wordt, in voldoende mate ter beschikking te stellen. Ja, wordt een spier veel gebruikt, dan wordt deze dikker en sterker en past zij zich steeds beter aan de nieuwe omstandigheden aan. De darm van een bepaald soort kikkerlarve verandert van lengte, al naardat het dier dierlijk of plantaardig voedsel ten dienste staat En welk een merkwaardige aanpassing ontmoeten we op het gebied der stofwissehng, zoo we het hongeren bestudeeren. Het organisme spreekt, zoo hem voldoende voedseltoevoer van buiten onthouden wordt, zijn eigen voorraadschuren aan. Maar het doet dat zoo, dat het eerst de minst belangrijke stoffen opteert. De vetten staan bovenaan op de lijst; dan volgen de koolhydraten. En pas als deze hun taak voor het stofwisselingsproces vervuld hebben, komt de beurt aan de eiwitten. En dit zijn de bestaxiddeelen van het lichaam, waaraan het leven gebonden is. Maar ook nu nog zien we een selectie optreden. Eerst worden de eiwitten der organen en spieren aangetast en kunnen tenslotte ook deze geen energie meer leveren, dan grijpt het afbraakproces hart en zenuwen aan en worden de voor het leven ^neest gewichtige organen met ondergang bedreigd. Bij de infusoriën wordt, als zij hongeren, eerst het protoplasma verbruikt, terwijl de kern, die voor het leven onmisbaar is tot het uiterste toe verschoond blijft. In deze gevallen hebben we dus reeds een aanpassing, die buiten het normale valt en ons als een soort geneeskracht voorkomt. Maar ook bij de voeding treft men soms zeer ongewone aanpassingen aan. Er zijn organismen, die zich weten te handhaven in een milieu, dat geheel andere voedingsstof-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen