1929 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 79

71 vooruitgang der prophylaxe. Ronduit schrijxt hij : „Waar het scheen dat het causale denken therapeutische successen te boeken had, daar bleek dit toch op een vergissing te berusten. Het kwik doodt niet de spirochaeten van de syphilis, maar werkt langs een biologischen omweg. Over de beteekenis van het salvarsaan wordt nog heftig gestreden Dat het niet valt onder de therapia sterilisans magna, zooals Ehrlich bedoelde, is zeker; of het, zooals beweerd wordt, alleen door het stuiten van de oxydatieprocessen doodend op de spirochaeten werkt, staat zeker nog niet vast. Hier heeft het teleologisch denken, dat bijna steeds onbewust haar invloed deed gelden, of dat men, waar dit misschien niet het geval was, gaarne ontkende, daar zulk een feit toch als onwetenschappelijk en afkeurenswaardig beschouwd werd, veel meer tot stand gebracht. De behandeling met tetanus- en diphtherieserum, mijn behandeling met hyperaemie, mijn nabootsing van koorts en ontsteking, die nu in de „Proteinkörpertherapie" of juister gezegd, in de „Reiztherapie" een uitgebreide erkenning gevonden hebben, hebben bewust of onbewust aan deze beschouwingen hun ontstaan te danken. Hetzelfde geldt voor het insuline, de tegenwoordige behandeling van de tuberculose met licht, doelmatige voeding enz. en voor de geneesmiddelen der homoeopathic, die niet gering te schatten zijn." En over het moderne onderzoek heen reikt Bier Hippocrates de hand, daar ook deze naast het causale denken de „interne" doelmatigheid van het organisme handhaafde 2n vasthield aan de gedachte, dat het lichaam zelf de middelen tot genezing in zich draagt. Bier's Reiztherapie gaat daarom van de gedachte uit, dat het organisme de stoornis in zijn evenwichtstoestand, die voortdurend in het leven optreedt en die voor het geval zij aanzienlijk is, hetzelfde beteekent als ziekte, geheel alleen en zonder kunsthulp tracht te overwinnen. Het komt evenwel maar al te vaak voor, dat het lichaam te zwak reageert op zijn aanvallers. Bij een chronische ontsteking komt het niet tot een beslissing. Om daartoe te komen is het noodig, dat van buitenaf een prikkel op den ontstekingshaard wordt uitgeoefend, waardoor deze opvlamt en met hernieuwde kracht het oorspronkelijk evenwicht van den gezonden toestand tracht te herstellen. Zoo sprak Bier in navolging van Hippocrates van „Heilentzündung" en „Heilfieber". De flrnzt-Schullzsche regel was hem daarbij uitgangspunt. Deze houdt in, dat zwakke prikkels de levenswerkzaamheden aanzetten; gematigd sterke ze gunstig beïnvloeden;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen