1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 28

22 Deze ontwikkeling is indirect een vrucht van de Weensche school. We kunnen ons de hedendaagsche therapie niet denken zonder den invloed van Freud en zijn leerlingen. Freud's conceptie is een van de meest bevruchtende geweest in het moderne geestesleven. Zoowel in het psychologisch denken als ook in de hedsndaagsche literatuur werkt zijn richting door. Bij schrijvers als Galsworthy, Romain Rolland, Marcel Proust, Wassermann, Thomas Mann, Stephan Zweig, zien we steeds een pogen tot het doorschouwen van de conflicten. Dat is het ook, wat /Idler, Jung, Künkel, Maeder en allen met en na Freud in hun psychotherapeutischen arbeid hebben doorgevoerd. Hierin komen deze onderzoekers allen overeen, dat ze hun inzicht in het elementaire en grootendeels onbewuste driftenleven systematisch aanwenden voor de genezing. En ook al willen wij met velen ernstig bezwaar maken tegen de sexueelc monomanie van Freud. bij een nauwkeurige studie van zijn arbeid is de groote beteekenis van de psychoanalyse voor elk, die daar kennis van neemt, onmiskenbaar. Trouwens, Freud zelf heeft niet altijd de oorzaak van de conflicten gezocht in het sexueele leven. Michaelis wijst op een innerlijke tegenspraak in Freud's houding. De latere Freud zou in steeds toenemend pessimisme het diepste streven van den mcnsch gericht zien op sexueele vrijheid en bevrediging en de oorzaak der neurose in een verijdeling daarvan, terwijl de vroegere Freud de bemoeilijking van de „Ichgerecht" en ideale bevrediging als eigenlijke oorzaak van geestesstoornissen aangeeft. Als verklaring van deze verschuiving wijst Michaelis op een verdringing van het ideaal in Freud zelf. Freud is bezweken onder de botsing van ideaal en werkelijkheid. Bitterheid en teleurstelling over de gemeenheid en verdorvenheid in het leven heeft den idealist Freud, die van aanleg een sterken drang tot ideale ontplooiing had, gebracht tot een verdringing van het ideale verlangen. En dit openbaart zich door het bitter accentueercn van het animale in den mensch. Maar nemen we Freud op zijn best, dan ligt toch achter de Ichtrieb tot zelfontplooiing nog verscholen een heimwee naar „ichgemasze Entfaltung" en innerlijke rijpheid. Of, uitgedrukt in de woorden van Nietzsche : de wortel der ware cultuur is gelegen in het verlangen van den mensch, om als heilige te worden wedergeboren. Is Freud als natuurwetenschappelijk onderzoeker in zijn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen