1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 49

43 klinisch onderzoek geeft hij de voorkeur aan de doorsneewaarde van alle bereikbare individuen, daarbij rekening houdend met leeftijd, geslacht en milieu-invloeden. Josselin de Jon0 geeft de volgende definitie : constitutie is de aanleg van het menschelijk lichaam, die het in staat stelt, door de innerlijke samenstelling en onderlinge samenwerking zijner verschillende organen, werkdadig op te tred'^n tegen schadelijke invloeden van buiten. En volgens Hymans v. d. Ber^h in zijn rede over „Het Gestel" hebben wij daaronder te verstaan de som van alle eic^enschappen van een mensch, lichamelijke en geestelijke, waardoor bepaald wordt de wiize waarop zijn organisme functioneert en op uitwendige invloeden reageert, onverschillig of die eigenschappen inhaerent waren aan het kiemplasma, dan wel tijdens het leven werden verkregen. Tevdeloo voerde het begrio constellatie in, waaronder hii verstaat de correlatieve bpïnvloeding van alle phvsische chemische en andere eipfenschanpen, die aan het geheel toekomen en die aan de functies onder verschillende omstandigheden ten grondslag ligefen. Wij kunnen ook spreken van de constitutie van een orgaan, een weefsel, een cel, indien wij deze als eenheid, als geheel beschouwen, want constitutioneel is iedere eigenschap, die aan het geheel toekomt. Günther onderscheidt een z.g.n. ..V/psenkonstitution", die ten grondslag ligt aan alle verschijnselen der organismen : deze zal slechts oppervlakkig en onvolkomen door ons kunnen worden doorgrond Wat wij er van weten, noemt hij met Johannsen Phaenotypus. Het grootste deel der eigenschappen der organismen is van de voorvaderen geërfd; toch mag men niet aannemen dat de constitutie onveranderliik is, want naast de geërfde factoren bevat zij ook zulke, die tijdens het leven worden verkregen. Wanneer wij het levend organisme opvatten als een geheel van levende, biodynamische processen, beteekent dit geheel niet de som van verschillende factoren zonder meer, maar dat iedere afzonderlijke biodynamische factor tot de overige factoren in een geordende betrekking staat. Deze voorstelling geldt reeds van de kiem : enkele deelen van de celkernen (de chromosomen) kunnen wij door kleuring zichtbaar maken; wij moeten ons echter niet voorstellen dat deze chromosomen in een chaotisch aggregaat van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen