1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 41

35 in bepaalde perioden van groei, de verschijnselen der aangeboren minderwaardigheid optreden; in dit geval zijn deze eerst in latent stadium aanwezig geweest; met de groote evoluties in het msnschelijk organisme, die worden waargenomen bij het intreden der puberteit, zouden deze insufficientie verschijnselen aan den dag treden. In gelijken zin schrijft Martius over het beginsel der tijdelijke binding van bepaalde geërfde ontwikkelingstendenzen. Wat betreft de klinische teekensn, waaraan deze aanleg tijdens het leven kan worden herkend, maakt Schridde opmerkzaam op het voorkomen der lijders; ze zijn bleek en dik, en hun spierstelsel voelt slap aan : verder komt bijna steeds voor een hyperplasie der tongpapillen. Bartel heeft er opmerkzaam op gemaakt, dat bij lijders aan status thymico- lymphaticus vaak zelfmoord voorkomt: deze ervaring wordt door anderen bevestigd; b.v. door Miloslavich in Weenen, die in 110 gevallen van zelfmoord bij soldaten 88 maal een status thymico-lyinphaticus aantrof. Bonhöffer maakt opmerkzaam op voorbijgaande psychische stoornissen bij acute infecties : dij zou misschien in verband met de grootere gevoehgheid daarvoor bij lymphatic! deze prae-dispositie kunnen verklaren. Een andere status, die aan anatomisch-klinische waarneming te danken is, is de z.g. status asthenicus van Stiller. Van dezen status zijn de voornaamste anatomische kenmerken: een graciel skelet, lange, smalle, gerekte borstkas, steil afvallende ribben, breede tusschenribsruimten, slappe spieren en weinig onderhuidsch vetweefsel. /\ls stigma van deze constitutie geldt de aanwezigheid van een bewegelijke tiende rib. Deze status wordt klinisch gekenmerkt door atonie, neiging tot enteroptose en obstipatie. De bouw van de borstkas beantwoordt volgens Stiller aan de z.g. paralytische borstkas der lijders aan tuberculose. Zagen wij tot nu toe, dat door het anatomisch onderzoek niet onbelangrijk materiaal werd verzameld tot betere kennis van de constitutioneele factoren in de pathogenese, wanneer wij gaan lettan op de beteekenis der functie van de verschillende organen ten opzichte van elkander en het geheele organisme, wordt het vraagstuk veel moeilijker. Het is de verdienste geweest van Ottomar Rosenbach, dat hij in een tijd waarin alle nadruk viel op de beteekenis van dier-experiment en pathologische anatomie met nadruk heeft gewezen op de beteekenis van de functie der orga-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen