1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 50

44 kernsap rondzwemmen, het is een geordend geheel ^). Hij komt nu tot de volgende definitie van constitutie: Konstitution ist die Ordnung der den lebenden Organismus darstellenden und bsstimmenden Summen der inneren Factoren. /\anduiding van dit orde-beginsel vindt men reeds bij oudere onderzoekers (Galenus, Cuvier, Swedenborg). Voorts wijst Günther op de beteekenis der intuïtie voor het constitutieonderzoek. B.v. het ordecomplex van de uitwendige gedaante van een menschelijk gelaat, waarvan men na jaren, zelfs bij groote veranderingen, toch intuïtief de juiste identeit kan vaststellen. Zoo goed als nu ieder leert de individualiteit van menschelijke gelaatstrekken of ds menschelijke stem te onderscheiden, zooals verder iedere herder de individueele gestalte van elk zijner schapen kent, zoo kan men door oefening zijn blik instellen op de individualiteit van den geheelen lichaamsbouw of enkele lichaamsdeelen : zoo is het mogelijk het essentieele van den constitutioneelen habitus als het ware met één blik te herkennen, zonder formules, lengtematen of vormbeschrijvingen. Wetenschapelijk onjuist echter zou het zijn deze intuïtie a priori voor waar te houden : deze door intuïtie verkregen kennis moet door anderen dadelijk of na oefening kunnen worden gecontroleerd. Uit wat wij mededeelden blijkt wel, dat er in het wetenschappelijk kamp een groote kentering der meeningen is ingetreden. In een tijd, toen de overwinningen der bacteriologie elkander opvolgden en daardoor het exogene moment in het ziektegebeuren in het middelpunt der belangstelling kwam te staan, was er voor het constitutiebcgrip in de pathologie geen plaats. Men achtte dit een mystisch begrip, dat thuis behoorde in den tijd van natuurfilosofische bespiegelingen van vroeger tijden. Zelfs nog op het congres voor inwendige geneeskunde, in 1911 in Wiesbaden gehouden, waar Pfaundler en anderen refereerden over het thema : „Uber Wesen und Behandlung der Diathesen", stond de meerderheid der daar vergaderde geleerden sceptisch tegenover de denkbeelden, door 1) Naast de algemeen geldende opvatting, dat alle erfelijke eigenschappen zouden gebonden zijn aan de chromosomen, komt een andere op den voorgrond, die ook aan de constitutie van het protoplasma beteekenis wil toekennen voor de erfelijkheidsverschijnselen Zeker is wel, daf ook in het protoplasma bij de bevruchting typische veranderingen optreden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen