1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 29

23 denken causaal-genetisch en tracht hij het zieleven terug te brengen tot irreducibele grondelementen (de Triebe, speciaal de Sexualtrieb), tegenover hem staat Adler, die doordringt tot een constitueerend clement in de menschelijke ziel, n.l. „het op een doel gericht zijn", dat het karakteristieke zou zijn in het menschelijke zieleleven, zooals het zich als concreet levend geheel aan ons openbaart. En als zoodanig ziet /\dler den machtsdrang, d.i. de naar de buitenwereld gewende libido. Deze elementaire machtsdrang als compensatie van een minderwaardigheidscomplex zou dan mensch drijven in de psychoneurose. Hangen bij Freud de evenwichtsstoornissen in het geestelijke leven nauw samen met vitale neigingen, bij Adler staan ze in verband met een zuiver egoïstisch streven. Speelt bij Freud het psychisch gebeuren zich als het ware af binnen het individu, bij /\dler is de diepste oorzaak van de psychische evenwichtsverstoringen gelegen in een verkeerde verhouding tot de gemeenschap, dewelke als object van het finaal gerichte zieleleven wordt beschouwd. Uitgedrukt in de terminologie van Kraemer hangt de geestesstoornis volgens Freud samen met de begeerlijkheid des vleesches, volgens Adler met de grootschheid des levens. Na en gedeeltelijk naast de Weensche psychologie ontwikkelde zich de Züricher richting. Was bij de Weensche onderzoekers één elementaire drift — hetzij de sexualiteit, hetzij de machtsdrang — de leidende gedachte, door de Zwitsers wordt het psychologisch systeem opgebouwd op de geheele persoonlijkheid als éénheid van onderscheiden strevingen. Is de therapie dienovereenkomstig bij Freud het bewustmaken der sexueele verdringing of de verheffing van de verdringing naar een hooger niveau en bij fldler het evenwichtsherstel tusschen het „Qeltungsstreben" en het sociaal besef, bij Jung doelt de behandeling van zenuwpatiënten op de reïntegratie van de persoonlijkheid in levenden samenhang met de buitenwereld. De heele mensch, de persoonlijkheid als totaliteit, komt hier in het centrum van het onderzoek en van de behandeling. Daarbij openbaart zich bij de Züricher psychologen een afkeer van de mechanisch-deterministische levensopvatting. Er is een streven den mensch te bevrijden uit de natuurwetenschappelijke gebondenheid, waarin hij door Freud en zijn leerlingen wordt vastgehouden. Dit verlaten v^an het philosophisch positivisme en de meer ethisch-religieuze oriënteering komt heel duidelijk aan den dag bij Künkel (Berlijn), Maeder (Zurich). Van „Trieb"-organisrae wordt de mensch

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen