1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 44

38 bloedsdruk den dood zouden veroorzaken. Van verschillende zijden zijn tegen de proefnemingen en uitkomsten van Eppinger en Hess bedenkingen uitgebracht, o a. door Petren en Thorling. Deze onderzoekers toonden aan, dat in bepaalde gevallen sterke reacties kunnen worden verkregen met de pharmaca van beide groepen. Dit werd bevestigd door Bauer, die ook de aandacht vestigde op het individueels karakter dier reacties, waar sommige individuen op de toediening van adrenaline reageeren met polsversnelling, andere met vermeerderde diurese of bloedsdrukverhooging of tremor. Verder wijst hij er op, dat bij deze pharmacodynamische proeven moet worden gelet op den toestand van het orgaan, dat binnen de werkingssfeer van het middel valt. Zoo vond hij bij twee personen na adrenalineinspuiting een paradoxe reactie, n.l. een sterke polsvertraging, terwijl de bloeddruk onveranderd bleef : in beide gevallen bestond een z.g.n. insufficient krophart. Wel bestaat volgens Bauer een physiologische vagotonie in den slaap, pupilvernauwing, polsverlangzaming, asthmatische krisen en geboorteweeën en versterking der peristaliek zijn hiervan de bewijzen. Voorts moet men, zooals Blok aantoont in zijn proefschrift over vagotonie, onderscheid maken tusschen de begrippen tonus en verhoogde prikkelbaarheid, die door Eppinger en Hess door elkaar worden gebruikt. Men moet n 1. bij de pharmacologische proeven twee mogelijkheden onderscheiden : 1. dat de N. X bij een bepaald individu meer prikkelbaar is dan bij anderen, zoodat door de stof, die electief op dit stelsel werkt, een hoogere prikkelingstoestand wordt verkregen; 2e. dat de hoeveelheid autonomine is verhoogd en de N. X niet meer prikkelbaar is dan bij andere individuen. /llleen in dit laatste geval bestaat de echte vagotonie : de eerste heeft met deze niets te maken, omdat deze verhoogde prikkelbaarheid zich niet tot den N. X behoeft te beperken, maar zich over het geheele zenuwstelsel kan uitstrekken. De eenige methode om vagotonie te diagnostiseeren is dan ook zich van prikkeling te onthouden en alleen te letten op verschijnselen, die er op wijzen dat de vagus zich in verhoogden prikkelingstoestand bevindt. Ofschoon moet worden toegegeven dat er nog veel onzeker is in deze proeven en ook op het klinisch beeld der vagotonie nog wel wat af te dingen is, laat zich niet ontkennen, dat met behulp van het pharmaco-dynamisch onderzoek door

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen