1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 45

39 Eppinger en Hess ecn waardevolle bijdrage is geleverd voor het klinisch constitutie-onderzoek. Dat in de kliniek bij verschillende aandoeningen constitutioneele factoren een belangrijke rol spelen, wordt breedvoerig door Martius aangetoond : lo. bij de z.g.n. constitutioneele eiwitafscheiding. Het is een vondst van Jehle geweest, dat bij stuwing in het gebied der onderste holle ader een voorbijgaande eiwitafscheiding in de urine wordt waargenomen, die niet berust op nephritis. Deze stuwing wordt veroorzaakt door een lordotische buiging van den wervelkolom. Tusschen deze beide neemt Jehle een causaal verband aan, want, zegt hij, zonder lordose komt deze z.g.n. orthostatische albuminurie niet voor. Op grond van deze ervaring n;emt hij aan, dat langs mechanischen weg niet slechts bij bepaalde, daartoe voorbeschikte individuen, eiwit wordt afgescheiden, maar dat-ook een gezonde nier op mechanische beleediging steeds met eiwitafscheiding reageert. Met deze voorstelling is Martius het niet eens. Hij bestrijdt het bestaan van een z.g.n. physiologische albuminurie (dit is een eiwitafscheiding bij normale nierfunctie) Immers het is een vaststaande physiologische wet, dat onder normale omstandigheden de nierepitheliën het eiwit tegenhouden en dit berust op een vitale functie, want het gaat tegen de physische wetten van diffusie en filtratie in. Naast deze physiologische wet staat een vaste wet in de pathologie, dat allerlei veranderingen van het nierparenchym, hetzij deze van ontstekingachtigen, degeneratieven of mechanischen aard zijn, dit voor eiwit doorlaatbaar maken. Het feit nu, dat in bepaalde gevallen lichte prikkels, die niet vallen binnen het kader van het physiologische, maar toch niet intensief genoeg zijn om in alle gevallen het verband der nierepitheliën losser te maken, tot een eiwitafscheiding voeren, die voorbijgaand is, bewijst, dat wij hier met constitutioneele momenten te doen hebben. Het zijn, zooals Martius zegt, „personalvarianten", die noch physiologisch, noch pathologisch zijn. Hij heeft dit klinisch nagegaan bij een groot aantal kinderen, bij wie door nauwkeurig onderzoek het bestaan van nephritis werd uitgesloten. Uit zijn statistiek betreffende jonge menschen van verschillenden leeftijd, bleek nu : lo. dat de constitutioneele albuminurie tegen de puberteit in frequentie toe-, daarna afneemt; 2o. dat deze eiwitafscheiding voorkomt tegelijk met andere teekenen van constitutioneele zwakte, b.v. chlorose en scrophulose

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen