1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 42

36 nen. Van meer beteekenis dan het herkennen van een klepgebrek, een lever-absces,, een hersengezwel en andere pathologische aïwijkingen zou het zijn, indien men door functioneele diagnostiek zou kunnen komen tot een juist inzicht in den ontwikkelingsgang der ziekte, en zou kunnen herkennsn den overgang van weefselvermoeidheid tot weefselstoornis. B.v. bij een afwijking als de aortainsufficientie met haar scherp uitgesproken klinisch beeld, zooals wij dat bij alle hjders aan deze ziekte typische terugvinden, is voor het individu beslissend of en hoe lang deze toestand wordt gedragen en wanneer de machine het opgeeft Dat bij den een de hartspier langer en meerder arbeid verricht dan bij den ander, is een zaak van constitutie. Er zijn echter weinig onderzoekingen gedaan om deze functies exact in maat en getal uit te drukken. Een poging daartoe is gedaan door Kraus (medegedeeld in zijn werk over : Die Ermüdung als ein Masz der Konstitution). Kraus zoekt een directe maatstaf voor de constitutieenergie in het nuttig effect van de door het organisme binnen bepaalden tijd maximaal geproduceerden spierarbeid. Om dit te bereiken liet hij gezonde menschen en hartlijders zware zandzakken zoo snel mogelijk naar boven dragen. Ran de vermoeieniscurve, opgenomen met den ergograaf, vindt hij typische individueele verschillen. Bij deze en dergelijke exacte onderzoekingsmethoden vergete men niet, dat allerlei compensatorische en vicarieerende factoren kunnen medewerken, uitgaande van andere organen dan het onderzochte, die het maken van gevolgtrekkingen ten opzichte van de functie van een bepaald orgaan bemoeilijken. Behalve langs den weg der pathologische anatomie en die van het functie-onderzoek heeft men getracht het constitutiebegrip te naderen langs den klinischen weg. Als voorbeeld moeten genoemd worden de proeven van Eppinger en Hess over de z.g. vagotonische constitutie. Sinds de ontdekkingen van Langley wordt het vegetatieve zenuwstelsel in twee groepen verdeeld : eenerzijds de grensstrengen van den sympathicus, anderzijds 'n complex van zenuwbanen, aangeduid met den naam van autonoom of parasympathisch zenuwstelsel, verloopend in de hersenzenuwen III, YII, IX en X en in den N pelvicus. Deze beide onderdeelen van het vegetatieve zenuwstelsel oefenen op elkander een antagonistische werking uit (b.v. het auto-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen