1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 31

25 kan dit in zijn totaliteit slechts door een intuïtief synthetisch en finaal gericht denken begrepen worden. En zóó opgevat grijpt de psychotherapie van heden in het zedelijk-godsdienstig leven. Maar, dat beteekent niet, dat de arts de taak van geestelijk-verzorger wil overnemen. Terecht zegt Maeder : de arts mag niet preeken, maar den zieke moeten uit de eigen uitingen en teekenen der ziekte de oogen opengaan voor den zin van zijn toestand, hem moet uit zijn eigen binnenste de waarheid over zijn situatie toestroomen en als een gericht over hem komen. Dit nu geschiedt onvermijdelijk bij de droomanalyse. Silberer, Jung, Maeder en anderen hebben in tegenstelling met freud, volgehouden, dat de droom lang niet altijd een wensch bevat, maar dat ze ook het zedelijk leven vertegenwoordigt en dat in hern de stem van het geweten spreekt. En in de laatste jaren erkent Freud in „Das Ich und das Es" een „onbewust geweten", ook al spreekt hij er verder weinig over. Maar, wie als cHnisch-psychiater ernst maakt met de behandeling van het gestoorde geestesleven, erkent als een zeer belangrijk moment voor de genezing en reïntegratie van de zieke psyche de functie van het geweten. Duidelijk blijkt dit bijv. uit den volgenden droom : „Ik ben in den hemel om met den Heere God te spreken over een levensverzekering van mijn vriendin. Want och, zij heeft nu wel de een of andere levensverzekering gesloten, maar dat is toch eigenlijk niets. Pds 't er op aankomt heeft ze daar toch niets aan. Ik ben nu genaderd tot den troon van God. Goed zien kan ik niet door het gouden licht Terwijl ik spreek over mijn vriendin wijkt het zilveren licht van de engelen terug, zooals het wegkabbelende water aan het strand. Kis ik zwijg, vraagt God : „Maar hoe zit dat met je eigen levensverzekering?" „O, die ik daar beneden op de aarde zal sluiten, als ik wat meer verdien, is van geen belang. En U weet dat het hier voor mij alles goed is (ik was onrustig — zou het voor mij goed zijn?). Maar, ziet U, mijn vriendin kan dat zoo niet, ze begrijpt dat zoo niet, dat is niets voor haar om dat aan U te komen vragen". Bij het spreken over dezen inhoud, gaf de patiënte spontaan aan, dat ze niet rustig was over haar geestelijken toestand en dat ze zich angstig afvroeg : „Zou het voor mij goed zijn?" Elke psychotherapeut kan uit eigen ervaring dergelijke voorbeelden geven, waar hij bij zijn ^rbeid zich beweegt in het zedelijk-godsdienstig leven van zijn patient.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen