1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 39

33 tutioneel gebruikt voor ziekten, die niet plaatselijk begrensd zijn, maar algemeene verschijnselen vertoonen (b.v. stofwisselings- en bloedziekten en ook de lues). Men moet dan ook in het algemeen niet onderzoeken, welke ziekten constitutioneel zijn, maar het aandeel, dat aan de constitutie toekomt bij het ontstaan van alle ziekten. Langs verschillende wegen heeft men wetenschappelijke bewijzen verzameld voor de leer der constitutie : lo. langs pathologisch-anatomischen weg; 2o. door functie-onderzoek; 3o. door gegevens, aan de kliniek ontleend. De gedachte, dat het wezen van een constitutioneelen aanleg zou moeten worden gezocht in anatomische, van den norm afwijkende orgaanverhoudingen, werd reeds door oude patholoog-anatomen uitgesproken. Tegenover Rokitanski. die de oorzaak der ziekteprocessen zocht in een veranderde samenstelling der lichaamsvochten, stelde R Virchow de cellulaire pathologie, die het zwaartepunt verlegde van de lichaamsvochten naar de vaste bestanddeelen van het lichaam, de cellen, weefsels en organen. De anatomische richting nu trachtte de begrippen over constitutie in anatomische banen te leiden. Beneke, een patholoog-anatoom uit Marburg, schreef in 1881 een boek, getiteld : Konstitution und konstitutionelles Kranksein des Menschen, waarin hij de resultaten van een groot aantal secties verwerkt. Hij maakte volumetrische bepalingen van de voornaamste organen (hart, longen, milt en nieren) van honderden lijken; verder bepaalde hij lengte en capaciteit van het darmkanaal en de dikte der vaatwanden. Door nauwkeurige metingen van grootte, vorm en gewicht der organen kwam hij tot de onderscheiding van verschillende constitutie-typen, n.l de scrophuleuze, carcinomateuze en rachitische constitutie. De beschouwingen, die Benske vastknoopt aan zijn door exact onderzoek vastgestelde verschillen, hebben ook in zijn dagen niet veel opgang gemaakt. Dit moet hieraan toegeschreven worden, dat hij eenzijdig de vorm der organen als criterium aannam, en niet voldoende lette op de functie. Voorts is het niet mogelijk deze verhoudingen durante vita vast te stellen, reden waarom Beneke's onderzoekingen het vraagstuk niet verder hebben gebracht. Door de opkomst der bacteriologie werden de anatomische beschouwingen op den achtergrond gedrongen en tegelijkertijd de constitutie-gedachten als niet-passend in het wetenschappelijk schema uitgebannen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen