1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 87

81 zulks meenen. Men vergeet te vaak dat de verfijnde diagnostiek onzer dagen veelal een moment-beeld geeft, waaraan dikwijls wel de chirurg maar niet de internist genoeg heeft voor zijn behandeling. Wanneer het organisme nog antwoordt op fijne medicamenteuze prikkels, op specifieke wijze toegediend, bestaat de mogelijkheid dat ziekte wordt overwonnen, desnoods met behoud van weefsel-veranderingen, die onherstelbaar kunnen zijn. Om het geneesmiddel te kunnen vinden moet men de ziekteverschijnselen op bepaalde wijze waardeeren. Niet de verschijnselen van de zijde der afzonderlijke organen zijn de belangrijkste, maar bovenal de psychische, omdat deze het meest den persoon van den zieke betreffen. Vervolgens zijn algemeene verschijnselen, zooals gevoeligheid voor warmte of koude, verandering der verschijnselen door liggen of door beweging van het lichaam, beïnvloeding door druk enz., van groote beteekenis. Hierna zijn buitengewone verschijnselen, die zelden voorkomen, van veel gewicht en kunnen op de keuze uit een aantal in aanmerking komende geneesmiddelen van beslissenden invloed zijn. iHet minst beteckenend zijn de gewone verschijnselen, die bij een bepaalde ziekte altijd voorkomen, omdat deze geen aanknoopingspunt bieden voor individualiseerende behandeling. Inzonderheid bij moeilijk te genezen zieken hangt van dit individualiseeren alles af. De homoeopathische geneeswijze is in dit opzicht onovertroffen, en wordt voor bepaalde gevallen mischien geevenaard door de moderne methoden van psychische behandehng. De homoeopathie heeft zeer beslist de pretentie een vorm van geneesftuns/'te zijn. Met genezing wordt niet bedoeld het natuurlijk herstel uit ziekte, maar het herstel als direct gevolg van geneesmiddel-aanwending naar een bepaald beginsel. Indien we hierover niet opzettelijk nadenken zijn we geneigd natuurlijk herstel als het beste aan te merken De geneeskunst is dan een surrogaat van het natuurlijk gebeuren. In werkelijkheid is de plaats van de geneeskunst echter een andere. Het gaat niet om het nabootsen van de natuur, want dan kan men beter de natuur haar eigen gang laten gaan en de zoogenaamde expectatieve methode volgen, aangevuld met hygiënische, diëtetische en dergelijke maatregelen. De geneeskunst daarentegen moet steunen op het menschelijke nadenken en uitvinden, en het opsporen van oorzaken. Hiermede

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen