1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 43

37 nome systeem geeft bij prikkeling pupilvernauwing, de sympathicus pupilverwijding); het autonome systeem remt de werking van het hart, de sympathicus zet deze aan. Dit is gebleken op grond van proeven, waarbij men bepaalde takken dezer stelsels electrisch prikkelde. Dezelfde antagonistische werking komt uit in het gedrag tegenover bepaalde scheikundige stoffen. Adrenaline oefent een specifiek prikkelende werking uit op het geheele gebied van den sympathicus, daarentegen werkt pilocarpine uitsluitend prikkelend op het autonome stelsel, terwijl atropine dit verlamt. Volgens de onderzoekingen van Ehrmann wordt het adrenaline voortdurend afgescheiden door de bijnieren en zal het dus steeds door het sympathische stelsel prikkelen. Verschillende verschijnselen wijzen er op, dat ook voor het autonome stelsel een dergelijke stof moet bestaan, die een continueelen prikkelingstoestand onderhoudt. Eppinger, Falta en Rüdinger wezen in dit verband op een antagonisme tusschen het chromaffine stelsel en de pancreas. Anderen meenen, dat de thymus zou afscheiden een assimileerende stof, die tegengesteld zou zijn aan het adrenaline. Men noemt deze hypothetische stof het autonomine. Nu namen Eppinger en Hess waar, dat er menschen zijn, die sterk reageeren op de toediening van atropine en pilocarpine, relatief ongevoelig zijn daarentegen tegenover adrenaline, terwijl omgekeerd andere menschen zeer gevoelig zijn voor adrenaline-inwerking, waarna zij verschijnselen van sterke sympathicüsprikkeling vertoonen en refractair zijn tegenover pilocarpine. Zoo kwamen zij er toe, scherp tegenover elkaar te stellen twee systeemziekten, de vagotonische en sympathicotonische constitutie . De z.g. vagotonie geeft als klinische kenteekenen : glanzende, groote oogen, spoedig zweeten, snel wisselende gelaatskleur, gevocllooze pharynx, wisselende ademhalings- en polsfrequentie, prikkelbaar geslachtsapparaat, oxaalzuurrijke urine en een teveel aan eosinophiele cellen in het bloed. Wiesel heeft de verklaring van den plotselingen dood bij lijders aan status thymico lymphaticus gezocht in het vaak samengaan van dezen status met hypoplasie der bijnieren, waardoor het autonome stelsel in vermeerderde tonus ZOÜ verkeeren. De hypoplasie der bijnieren zou leiden tot verlaging van den bloedsdruk en deze in verband met een toestand van vagotonie zou verklaren, dat geringe schadelijke invloeden door plotselinge daling van den reeds lagen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen