1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 86

80 een gedachte. Ziekte is geen zelfstandig bestaand iets, doch een toestand, de gewijzigde gezondheidstoestand, een verkeerde vitale actie, een gewijzigde staat van leven en van ziel, zich uitend in zoogenaamd ziekelijke functies en gewaarwordingen, waarop al of niet zichtbare weefselveianderingen volgen. Een zieke moet dus niet allereerst behandeld worden voor cventueele weefselverandering, die een gevolg, een eind-product is van zijn ziekte, maar voor hetgeen eraan voorafging. Uit de totaliteit der ziekteverschijnselen wordt de ziekte gekend. De geneesmiddelwerking stelt Hahnemann zich eveneens dynamisch voor. Zooals bekend is maakt de homoeopathie gebruik van geneesmiddelen, waarvan als regel in verschillende verdunningen de werking bij gezonden is beproefd. De homoeopathische geneesmiddelleer beschrijft hoofdzakelijk de ziekteverschijnselen, die bij gezonden door het gebruik der geneesmiddelen zijn opgewekt, beschrijft dus de geneesmiddelbeelden. Overeenkomstig de grondwet dezer geneeswijze kan het medicament, dat een zoo nauwkeurig mogelijk op de ziekte gelijkend beeld vertoont, genezend werken. Hiertoe is niet zelden noodig dat het wordt aangewend in den juisten verdunningsgraad en in passende herhaling De verdunningen gaan tot ver buiten de grenzen van scheikundige begrijpelijkheid der werking. Hier juist komt Hahnemann's dynamische opvatting te pas, die door de electronen-theorie der physica stellig niet aan waarschijnlijkheid heeft verloren. Overigens geschiedt immers ook aFeriei andere werking zonder materieel begin, zooals bijvoorbeeld de willekeurige spierbeweging, die dynamisch ingezet wordt door den wil. Voor menig medicus kunnen ook in dezen tijd de pathologische voorstellingen van Hahnemann een uitgangspunt vormen voor zijn algemeen-pathologisch denken. Het zou er voor behoeden dat zoo menigmaal reeds genoegen wordt genomen met het vaststellen van een of andere orgaan-ziekte, eventueel veroorzaakt door een bepaalde ziekte-verwekker. Terwijl toch in den grond van de zaak ziekte immaterieel is, en men goed doet, mede met het oog op de in te stellen behandeling, aan de wijziging in het organisme te denken, die aan de orgaan-verandering voorafging. 'De behandeling naar symptomen-totaliteit, gevonden doordat men met zijn geest naar de diepte van het ziektegeval is afgestoken, is allerminst een palliatieve behandeling, zij het ook dat oppervlakkige beoordeelaars

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen