1930 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 32

26 Maeder wijst er met een zekeren trots op, aldus Kraemer, dat hij als Zwitser belangstelling heeft voor den mensch als ethisch wezen en hij wijst daarbij op Zwingli, die in het bijzonder belangstelling had voor de religieus-sociale en pacdagogische consequenties der Hervorming, op Pestalozzi, die een levenslangen strijd voerde voor „Menschenbildung" en op nog anderen als Claparède en Flournay. Maeder gaat zelfs zóó ver, dat hij op grond van de neurosenbehandeling bij een voortgezette studie van het zieleleven meent te mogen hopen op een onmiddellijk tot de persoonlijke ervaring geraken, van wat philosophie en godsdienst ons van oudsher hadden geleerd, maar wat voor den hedendaagschen mensch aan levende waarde heefc ingeboet Ook, al gaan we hierin niet zonder meer met Maeder mee, vaststaat, dat in onzen tijd over esn breede linie eenvoudige godsdienstige inzichten en waarden zijn verloren gegaan en dat eveneens in onzen tijd de neurose een veelvuldig voorkomende ziekte is, welker behandeling ons plaatst op het terrein van het zedelijk-godsdienstig leven. Michaelis drukt dit aldus u i t : „het overmatig voorkomen der neurose in onzen tijd is gegrond in de kultureele problematiek van onzen tijd, in de behoefte aan wereldbeschouwing en religie. Hij herleidt (evenals Maeder) de neurose tot zieletweespalt, die noodwendig voortvloeit uit onze godlooze, geïsoleerde en geatomiseerde cultuur. Het leven van den mensch is in al zijn uitingen vervreemd van God en ontvouwt zich buiten de godsdienst en zede. Dit proces is in de vorige eeuw krachtig doorgezet door één der grootste psychologen, n.l. Nietzsche, de geniale en tragische heraut van deze tweespalt, waaraan hij zelf te gronde ging. Doch het begin van deze saecularisatie ligt eeuwen terug. Onder invloed van Renaissance en Humanisme, als reactie op de fouten der middeleeuwen kwam steeds meer een eenzijdige belangstelling voor het menschelijk wezen en zijn werkingsspheer in de wereld en daarmee gepaard een strijd tegen het religieuze en het metaphysische. Zoo is er een groote verandering opgetreden in het bewustzijn van dexi modernen mensch. Met deze rationalistische depreciatie en het buitenwerkingstellen van den religieuzen drang en de hoogste geestelijke belangen der menschen heeft een verdringing plaats gevonden, niet alleen van belangrijke waarden, doch ook van vitale energie. Een voortdurende strijd was noodig, om de terugkeer van het verdrongene te verhinderen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen