1931 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 33

29 mensch door den val wel zondaar werd, maar zijn mensch zijn, zijn bestaan als zedelijk-redelijk wezen niet verloor. In 't bizonder bij eenigszins ingrijpende dingen is het plicht van den geneesheer het redelijk opzet van zijn voorstel tot behandeling den patiënt, indien eenigszins mogelijk, te trachten te doen begrijpen, opdat de patiënt de behandeling als redelijk schepsel kan willen ondergaan. Nu doet zich soms het geval voor, dat door den ziekelijken toestand, waarin de lijder verkeert, overleg onmogelijk is of niet dan uiterst bezwaarlijk plaats kan hebben, dan zij de christenarts zich zijn verantwoordelijkheid voor God ten duidelijkste bewust, zoeke dat bewustzijn door het gebed te verhelderen en handele dan overeenkomstig zijn verantwoordelijkheid. Overleg met de omgeving van den patiënt kan hierbij den arts grooten steun verleenen. Steeds echter blijve richtsnoer, dat nimmer iets ondernomen mag worden, wat niet strookt met het wilsleven van den patiënt. De wil van den patiënt worde altijd in alles geëerbiedigd, ook in die omstandigheden waarbij door ziekte of ongeval een patiënt tijdelijk niet in staat is zijn wil kenbaar te maken, doch deze van te voren reeds bekend was. ïs dus de wil van den patiënt voor den arts een noli me tangere, toch ligt hier een grens en wel deze, dat Gods gebod vóór alles ga, d w.z. als de wil van den patiënt duidelijk in botsing komt met Gods gebod, dan mag die wil niet geëerbiedigd worden; zoo zal behandeling van den pleger van een poging tot zelfmoord, ook tegen den wil van den patiënt mogen en moeten plaats hebben. Is deze grens echter niet zeer duidelijk bereikt, dan blijve iedere behandeling tegen het wilsleven achterwege, al rust dan ook op den arts als Christen den duren phcht zijn geweten vrij te houden, door én patiënt én omgeving de naar zijn oprechte meening, kennis en inzicht noodzakelijke en nuttige handelwijze voor te houden. Heeft de patiënt (eventueel de omgeving) als mensch het onvervreemdbaar recht te beschikken, binnen de perken van Gods geopenbaarden Wil, over zijn lichaam, de arts heeft het even onvervreemdbaar recht zijn geweten zuiver voor God te houden, door mede te deelen wat hem, staande als voor God, in het gegeven geval noodig en raadzaam voorkomt. Ieder die hierop zou willen beknibbelen staat schuldig aan poging tot gewetensverkrachting. Men wijke hier voor niets en niemand! Men onthoude zich van iedere verbintenis, welke belet dezen duren phcht te vervullen en beoogt dit recht te doen verzaken!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen