1933 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 119

113 Naast den onrechtvaardigen vloek, die niet treft (Spr. 26 : 2), vinden wij alleen den vloek des lichamelijken verderfs als bij de 42 kinderen, waaronder eenigen Elisa najouwden, kaalkop ga op ! Maudire, a proprement parier, c'est appeler ou déchainer Ie mal pour Ie mal, sans ombre d'aucun bien. Les saints personnages de l'ecriture ne s'y laissent pas entrainer. Dans leurs imprecations les plus ardentes ils souhaitent la fin nu règne du péché et non la destruction des pécheurs, enz. In dezen geest beschouwd moeten wij er van afzien de zonde, als ongehoorzaamheid jegens God gekenmerkt, uit te strekken tot in de natuur. Wij mogen geen menschen vervloeken, hoe zouden wij nu een schijn van een vloek tot zelfs in het dierenrijk kunnen uitstrekken. In Gen. 3 : 1 7 wordt het aardrijk voor de eerstelingen een vloek, maar daarom is het niet vervloekt. De beteekenis wordt in de Schrift onmiddellijk daarop ook verklaard. De vloek hier gebracht kwam na den val sn beteekende iets voor de verhouding tusschen mensch en aarde, met een bron van last gaande van viit den mensch, een last, dien hij in het paradijs kon ontgaan. De slang ondervond geen leed bij den vloek welke over haar kwam, maar alleen een degradatie. In den mensch draagt de vloek veel meer dan een degradatie; de smart in eeuwigheidsbeginselen staat op den voorgrond, de doornen en distelen lijden niet, maar zijn voor den mensch een hindernis. Doornen en distelen zijn prachtplanten, maar zij pijnigen den mensch. (Met de beschouwing van den toestand der natuur voor en na den val bevinden wij ons in ruimer tijdsbestek dan de zooeven genoemde jaren en duizend jaren. Bij de beoordeeling der natuurlijke toestanden moeten wij een veel ruimeren kijk op de dingen doen gelden en voor deze vlucht van het intellect geeft de H. Schrift ons een aantal gegevens, die in voldoende mate een tipje van den sluier van het verleden kunnen lichten. De superieure kracht, die de slang deed spreken, doet zich nu nog gelden en heeft zich geopenbaard lang, lang vóórdat de mensch verscheen. Dit weten wij uit verschillende Schrift-uitspraken. De degradatie van de oude slang, die op de aarde geworpen werd als een bliksem in het oog van den geïnspireerden profeet-historicus, opdat daar zijn daad tot voleinding komen zal.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen