1933 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 129

123 Prof. Bouman merkt op, dat over deze zaak in onze vereeniging reeds vroeger gesproken is. Op zijn gebied heeft hij den abortus steeds afgeraden (b.v. op de indicatie : psychische abnormalileit in en door de zwangerschap). Hiermede zegt hij echter niet af te keuren, dat het in andere gevallen op medische indicatie geschiedt. Waarom het eene wel en het andere niet zou men niet zonder reden kunnen vragen. Dr. Oudkerk wil als practiseerend arts een opmerking maken. In gevallen, waar de medicus nieuwe geboorten als ongewenscht had afgeraden, blijkt na eenigen tijd van onthouding, dat de verhoudingen in het gezin vaak zijn verstoord. Wij moeten vaker de middelen aanraden op medische indicatie, want onthouding wordt vaak de oorzaak van verstoring van het huwelijksgeluk. Daarenboven ontgaat mij de noodzaak, daar na een tijd van onthouding bij het intreden der menopauze de geslachtelijke functie weer ongestoord voortgaat. Ds. Würth repliceert: Prof. Bouman heeft de zaak scherp gesteld : er kunnen volgens hem uitzonderingsgevallen zijn, waarin het aanraden der middelen toelaatbaar moet worden geacht, hij heeft één geval genoemd. Het aantal van zulke gevallen zal wel veel grooter zijn. Daar komt bij, dat Haug e.a. weigeren een scherpe grens te trekken tusschen medische en sociale gevallen. Beide geven moeilijkheden in dezelfde sfeer. Wij moeten de sociale gevallen er ook onder begrijpen. De uitdrukking huwelijksideaal heeft hij (Würth) vermeden : deze uitdrukking is afkomstig uit den kring der Roomsch-Katholieken of uit de moderne, humanistischidealistische sfeer. Het Christendom heeft niets te maken met het ideaal. Men moet niet hebben een ideale opvatting, waarin men zich stichtelijk verdiept en een ander door de werkelijkheid bepaald standpunt voor de practische moeilijkheden. Als Christen kan de werkelijkheid voor ons nooit norm van handelen zijn : wij moeten ons laten leiden door den wil van God en in gehoorzaamheid dien wil trachten te volbrengen. Alleen, die wil van God is geen werkelijkheids-vreemd ideaal, maar een eisch, die in concrete werkelijkheid tot ons komt. God heeft ons ook iets te zeggen in de gebroken werkelijkheid voor ons leven. Alle idealisme zonder meer is te verwerpen. Als analogie noemt hij de echtscheiding. Het huwelijk naar zijn scheppings-ordinantie is onverbreekbaar : toch geeft Jezus toe,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen