Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

1933 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 86

Bekijk het origineel

1933 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 86

2 minuten leestijd

80 verwildert als de mensch zijn hand terugtrekt; denken we maar aan het paard en den h o n d . . . . Zullen we nog meer van deze dingen noemen? Zij zouden, zoo is het algemeen gevoelen, in het paradijs ondenkbaar zijn en in strijd wezen met het woord : en God zag, dat het goed was. En nu de planten. Ook zij zijn levende wezens, hoewel heel anders bewerktuigd dan b.v. de hoogere dieren. Ze verdrijven elkaar. De „doornen en distelen" verdringen de veldgewassen uit /Idams akker. Ook hier een strijd om het bestaan. De stekelige kastanjevrucht herbergt zes witte zaadknopjes en slechts écn, soms twee, komen er tot ontwikkeling en worden mooie bruine vruchten; de andere mislukken. De meeldraad is bestemd om in haar knop stuifmeel voort te brengen; maar van de vijf meeldraden uit een bloem mislukt er één; de vorm is aanwezig, maar in plaats van stuifmeel brengt ze vocht voort. Knoppen gaan door soms onbekende oorzaak verloren en de tak loopt niet uit. En ander maal veranderen ze in scherpe dorens. De woekerplant boort zijn haustoriën in den stengel van haar waard en brengt deze tot den ondergang. Het gemeene gift in sap en vrucht doodt het dier, dat van de vruchten at en er zich mee meende te voeden. De doode bastlaag bekleedt den boom ruw en akelig; in zijn hart zit het doode kernhout; een ander maal is bij het ontbreken van kernhout het merg vergaand en rot. Bladeren en vruchten vertoonen zoo nu en dan vreemde, grillige misvormingen. Het heirleger van bacteriën, ook plantaardige wezens en het geheimzinnige schimmelrijk, zij maken al groeiend door hun afscheidende giften, mensch, dier en plant ziek en neigen ze tot den dood. Zullen we nog meer van deze dingen noemen? Zij zouden, naar algemeen gevoelen, in het paradijs ondenkbaar zijn en in strijd wezen met het woord : en God zag, dat het goed was. We kunnen nu de uitdrukking : de aarde zij vervloekt om uwentwil, nu nog wat ruimer nemen en laten gelden voor al de andere hemelboUen, voor zon, maan en sterren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1933

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 174 Pagina's

1933 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 86

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1933

Orgaan CVNG Geloof en Wetenschap | 174 Pagina's